Það var yndislegt veður, hlýtt, blæjalogn og ofurlítill úði úr lofti, þegar Leikhópurinn Lotta frumsýndi í tuttugasta sinn barnasýningu úr eigin smiðju. Í ár er það Litaland sem tryggir aðdáendur kannast við – jafnvel svo vel að þeir geta sungið með lögunum – en verkið var síðast sýnt fyrir tíu árum. Ekkert af börnunum á sýningunni í gær var fætt þá og alveg kominn tími til að endurvekja þennan brýna boðskap. Leikstjórar eru Sigsteinn Sigurbergsson og Þórunn Lárusdóttir, Anna Bergljót Thorarensen samdi leiktextann en söngtexta og lög sömdu Baldur Ragnarsson, Björn Thorarensen, Rósa Ásgeirsdóttir, Þórður Gunnar Þorvaldsson og Sævar Sigurgeirsson. Aldís Gyða Davíðsdóttir, Ídris R. Berman og Rósa Ásgeirsdóttir hönnuðu fallegu búningana en Andrea Ösp Karlsdóttir og Sigsteinn Sigurbergsson litríka  leikmyndina.

Fyrir miðju rauðu, gulu og bláu sviðinu býr ríkasta þjóðin í heimi verksins, Gulverjar. Þar ríkir Glódís drottning (Anna Bergljót Thorarensen) og finnur mikið til sín. Svo merkilegir eru Gulverjar með sig að þeir þéra hver annan, jafnvel innan fjölskyldu, og auðvitað alla utanaðkomandi. Þetta var efni í þó nokkra ágæta fullorðinsbrandara! Drottningin hefur smá áhyggjur af syni sínum, prinsinum Geisla (Sumarliði V. Snæland Ingimarsson) því að hann á erfitt með að fylgja leikreglum í landinu – svo erfitt raunar að hann hefur fallið fyrir stúlkunni Rjóð (Rósa Ásgeirsdóttir ) sem er Rauðingi, og barnað hana. Það er hætt við að hann missi réttinn til krúnunnar fyrir vikið.

En meðan þessi heimilislegu vandamál hrella ríku þjóðirnar eiga Bláungar virkilega bágt því Blálandið þeirra er að eyðast í hamförum og þjóðin er lögð á flótta undir leiðsögn afa gamla (Stefán Benedikt Vilhelmsson). Á flóttanum týnist eitt barnið og fjölskyldan syrgir sárt.  Afi veit að Gulverjar eiga mikil óbyggð landsvæði og biður um að þjóð hans fái að setjast þar að en Glódís neitar. Hún þarf þó að sætta sig við það áður en lýkur og líka verður hún að kyngja því að Litli litur (Andrea Ösp Karlsdóttir), fyrsta barnabarnið, er alls ekki gulur þegar hann fæðist heldur appelsínugulur!

Auk þess kemst upp að Glódís átti einu sinni hálfbróður sem var af Bláungaættum og hann var grænn!

En Litaland er ekki bara leikverk sem kennir börnum á grunnlitina og hvernig má blanda þeim saman til að fá fleiri liti. Þetta er skemmtilega pólitískt verk sem talar beint inn í fréttir dagsins og býður upp á ótal umræðuefni yfir kvöldmatnum eftir sýningu. „Mikilvægasta leiksýningin á landinu í ár,“ sagði Gunnar Helgason rithöfundur hrifinn.

Sviðið er litríkt og furðulega margbrotið miðað við stærð og aðdáunarvert hvað fimm leikarar gátu túlkað margar persónur og skipt ótrúlega snöggt um föt og lit. Samt voru búningarnir viðamiklir og margbrotnir, til dæmis andlitsskrautið. Áhorfendur hefðu verið fljótir að taka eftir því ef Rauðingi hefði allt í einu birst með gult andlitsskraut eða blátt hár! En ekkert slíkt gerðist, allt var á sínum rétta stað. Þetta er dásamlega skemmtileg sýning eins og við erum vön frá þessum hópi og íslensk börn eru öfundsverð af henni í sumar.

Silja Aðalsteinsdóttir