Tjarnarbíó sýnir nú með styrk frá Viva Holding leikritið Breadcrumbs eftir bandaríska leikskáldið Jennifer Haley. Sýningin er á ensku en íslenskum texta er varpað upp á skjá fyrir ofan leikmyndina. Leikstjóri er Juliette Louste sem einnig sér um sviðshreyfingar og ljósahönnun ásamt Owen Hindley. Stephanie Mayer-Staley hannaði leikmyndina sem er nokkuð glúrin – tjöld sem mynda eins konar hálfgegnsætt völundarhús á bak við meginsviðið – og Laura Irene Young klæddi leikkonurnar í viðeigandi fatnað.
Alida (Virginia Wall Gruenert) er þekktur rithöfundur og komin nokkuð til ára sinna þegar hún kemur á læknastofu til að láta meta andlega stöðu sína. Þar hittir hún aðstoðarkonuna Beth (Birgitta Birgisdóttir) sem spyr hana spjörunum úr en neitar að láta nokkuð uppi um niðurstöðurnar úr prófinu, til þess er hún ekki fær og hefur heldur ekki leyfi til þess. Ekki fer sérstaklega vel á með þeim tveim enda er Beth svolítið klaufalega kæruleysisleg og Alida tortryggin og ergileg eins og fólk verður stundum þegar það finnur að minnið er að gefa sig. En þessi fyrsti fundur þeirra er samt mjög skemmtilegur, einkum er heillandi að hlusta á túlkun Alidu á sögunni (afbrigði af ævintýrinu um Hans og Grétu) sem Beth segir henni og Alida á að endursegja. Þar kom alveg ný saga en þó með afar athyglisverðum samhljómi við söguna sem Beth sagði henni. Í endursögn Alidu fáum við fyrstu hugmyndina um þá stóru sögu sem smám saman kemur svo í ljós í verkinu.
Beth gerir sér erindi heim til Alidu með pappíra sem hún gleymdi á stofunni og þá kemur í ljós að hún hefur lesið gögnin um Alidu í leyfisleysi, enda vill hún komast að hjá hinum fræga rithöfundi sem ritari og aðstoðarkona. Eftir nokkurt þref lætur Alida undan og á næsta klukkutíma eða svo fáum við bæði innsýn í nokkuð stirð samskipti þeirra og ævisögu Alidu – einkum bernskusögu – sem hún þráir að koma frá sér áður en gleymskan gleypir hana.
Þetta er vel skrifað verk í mörgum lögum og tekur smástund að átta sig á að við erum ekki alltaf stödd í sama tíma. Senum úr fortíð Alidu sem sumar eru hjartaskerandi er fléttað inn í samtöl kvennanna í nútíðinni og eru ljósin smekklega notuð til að skipta á milli tímaskeiða. Í atriðum úr fortíðinni leikur Birgitta móður Alidu og fær að túlka persónu sem er alger andstæða Beth. Báðar persónur urðu lifandi og sannfærandi í túlkun Birgittu, einkum þó Beth sem var að minnsta kosti tvöföld í roðinu en þó á sinn hátt einlæg og svolítið aumkunarverð. Alida er miðpunktur sýningarinnar, styrk og öflug þrátt fyrir sjúkdóminn sem hún berst æ hatrammar við eftir því sem líður á verkið og Virginia túlkaði hana snilldarvel.
Mér skilst að ekki hafi gefist tími til að setja verkið upp á íslensku vegna anna aðstandenda en það á alveg erindi á okkar máli. Og þýðingin á skjánum virtist mér góð þó að ég reyndi að stilla mig um að lesa hana –enda töluðu leikkonurnar mjög skýrt og skiljanlega.
Silja Aðalsteinsdóttir
