Þú ert hér://Tag: Þröstur Leó Gunnarsson

Kvótinn og dauðinn við hafið

2019-05-27T11:22:03+00:0027. desember 2017|

Þjóðleikhúsið frumsýndi í gærkvöldi Hafið eftir Ólaf Hauk Símonarson undir stjórn Sigurðar Sigurjónssonar. Skemmtilega og þénuga leikmynd gerir Finnur Arnar Arnarson en búningana hannar Þórunn María Jónsdóttir. Það er gamall kunningi, þetta verk, minnisstætt frá fyrstu uppfærslunni í Þjóðleikhúsinu 1992 og ekki síður úr kvikmynd Baltasars Kormáks eftir því frá 2002. Þórður útgerðarmaður (Þröstur Leó [...]

Hvað er auður og afl og hús …?

2019-05-27T11:28:46+00:0011. mars 2017|

Það var margt sem gladdi og nærði fortíðarþrána á frumsýningu Hússins eftir Guðmund Steinsson á stóra sviði Þjóðleikhússins í gærkvöldi. Eitt var einfaldlega það að sjá eftir Guðmund leikrit sem aldrei hafði verið sett á svið áður; annað var að sjá hvað leikstjórinn, Benedikt Erlingsson, vísaði smekklega til þess í uppsetningu sinni að verkið hefði [...]

Ennþá gerast ævintýr

2019-05-03T14:26:01+00:0022. janúar 2017|

Gömlu ævintýrin hafa lengi verið drjúg uppspretta barnaefnis, það veit Guðjón Davíð Karlsson (Gói) og nýtir sér vel í nýju barnaleikriti með söngvum, Fjarskalandi, sem var frumsýnt á stóra sviði Þjóðleikhússins í dag. Vignir Snær Vigfússon semur lögin við texta Góa, Finnur Arnar Arnarson skapar undurfallegt ævintýraland á sviðinu, Lára Stefánsdóttir semur dansa og Selma [...]

Fíll, fíll, burt með þig!

2019-05-06T17:03:51+00:0017. september 2016|

Brúðuheimar frumsýndu áðan splunkunýtt verk í upphæðum Þjóðleikhússins. Bernd Ogrodnik er þar allt í öllu að venju, leikritið Íslenski fíllinn er eftir hann og Hildi M. Jónsdóttur, hann hannar brúðurnar og leikmyndina, stjórnar brúðunum og semur tónlistina þar að auki. Kraftaverkamaður. Efnið sprettur út úr fréttum undanfarin ár af vegalausu fólki vegna náttúruhamfara af ýmsu [...]

Illt er að binda ást við þann …

2019-05-08T15:31:29+00:003. apríl 2016|

Það voru áhöld um það um tíma í Þjóðleikhúsinu í gærkvöldi hvort aðeins þeim réttu hefði verið hleypt inn. Talsvert var um tvísölu á sætum, að því er virtist, og tafðist sýningin á Hleyptu þeim rétta inn um fáeinar mínútur meðan greitt var úr vandanum. Það var eins og miðasölukerfi leikhússins væri að grínast með [...]

Ekki er allt gull sem glóir

2019-05-10T13:45:19+00:0030. desember 2015|

Ég sá ekki nægilega vel yfir salinn í Kassanum í gærkvöldi til að vita hvort allir réttu upp hönd þegar Oddur Júlíusson hlémælir spurði hverjir hefðu einhvern tíma haft peningaáhyggjur. Sennilega allir sem tóku þátt í leik hans af fullri hreinskilni. Við burðumst öll með peningaáhyggjur, sumir stundum, aðrir oft, nokkrir alltaf. Og hvernig stendur [...]

Bilaðislega ólánlegt vopnað lán

2019-06-12T11:14:53+00:001. febrúar 2014|

Þetta var fjölbreytt menningarvika. Á þriðjudag hlustaði ég á Philip Glass, Víking Heiðar og Maki Namekawa leika 20 seiðandi etýður í Eldborg Hörpu, sumar svo fagrar að maður táraðist; á fimmtudagskvöld hlustaði ég á fjóra (fimm með kynninum) ansi fína uppistandara í kjallara Þjóðleikhússins með fullum sal af einstaklega hláturmildu fólki; og í gærkvöldi var [...]

Píkur fimm á palli inni

2019-06-12T14:46:21+00:0019. október 2013|

Það er svo góður gangur í sýningum Leikfélags Reykjavíkur í Borgarleikhúsinu að til vandræða horfir. Því hefur leikhússtjórinn nú komið sér upp annexíu í Gamla bíói þar sem frumsýnd var í gærkvöldi uppsetning Kristínar Jóhannesdóttur áKristín Jóhannes eftir Federico Garcia Lorca, í nýrri þýðingu Jóns Halls Stefánssonar, á ísköldu, álklæddu og stórfenglegu sviði Brynju Björnsdóttur. [...]

Núna var gaman

2019-06-12T16:06:54+00:0013. apríl 2013|

Þrjú leikskáld frumsýndu nýja einþáttunga á litla sviði Borgarleikhússins í gærkvöldi við háværa ánægju gesta sem troðfylltu salinn. Yfirfyrirsögnin var Núna sem vísar bæði til þess að verkin eru flunkuný og eiga að segja okkur eitthvað um tímann sem við lifum núna. Salka Guðmundsdóttir átti Svona er það þá að vera þögnin í hópnum, Kristín Eiríksdóttir Skríddu og [...]

Að gæta bróður síns

2019-06-18T17:31:31+00:0030. desember 2012|

Þær voru ólíkar eins og stundum áður jólasýningar stóru leikhúsanna í Reykjavík. Í Macbeth Þjóðleikhússins var stílfærsla í algleymingi með tilfærslu í tíma og allt; í Músum og mönnum Leikfélags Reykjavíkur á stóra sviði Borgarleikhússins ríkir hefðbundið raunsæi, svo rækilega útfært að jaðrar við ofurraunsæi. En mig langar til að segja það strax að eftirbragðið [...]