Guðmundur Andri Thorsson. Segðu mömmu að mér líði vel. JPV útgáfa, 2008. Úr Tímariti Máls og menningar 4. hefti 2009. Segðu mömmu að mér líði vel eftir Guðmund Andra Thorsson segir frá tæpum sólarhring í lífi miðaldra arkítekts sem býr í Reykjavík ásamt föður sínum og hundinum Pjatta. Einkunnarorð bókarinnar eru sótt til Rolling Stones ... Lesa meira
Ólafur Gunnarsson. Dimmar rósir. JPV útgáfa, 2008. Úr Tímariti Máls og menningar 4. hefti 2009. Ólafur Gunnarsson hefur á umliðnum árum skapað sér nokkra sérstöðu meðal þeirra íslenskra rithöfunda sem fást við sagnagerð. Hann hefur skrifað stórar og dramatískar skáldsögur með mjög siðferðilegum, jafnvel trúarlegum undirtón, hefðbundnar í formi og í anda skáldsagnahöfunda 19. aldar. ... Lesa meira
Íslenska sakamálasagan, fjölmenningarsamfélagið og Vetrarsól eftir Auði Jónsdóttur Auður Jónsdóttir. Vetrarsól. Mál og menning, 2008. Úr Tímariti Máls og menningar 4. hefti 2009. Hugtakið „póstmódernismi“ felur í senn í sér sýn á samfélagsgerðina og viðhorf til fagurfræðilegra umbyltinga nýliðinna áratuga. Í höfuðriti sínu, Póstmóderníska ástandinu, gerir franski heimspekingurinn Jean-Francois Lyotard hvort tveggja að umfjöllunarefni en ... Lesa meira
Icelandic Art Today. Ritstj. Christian Schoen & Halldór Björn Runólfsson. Hatje Cantz, Þýskalandi, 336 bls. The End: Ragnar Kjartansson. Ýmsir höfundar. Hatje Cantz, Þýskalandi, 119 bls. Úr Tímariti Máls og menningar 4. hefti 2009. Icelandic Art Today (2009). Óneitanlega fylgja því blendnar tilfinningar að blaða í gegnum bækurnar tvær sem liggja hér fyrir ... Lesa meira
Í rauninni er Horn á höfði, eldfjöruga barna og fjölskylduleikritið sem Grindvíska atvinnuleikhúsið (GRAL) sýnir núna, um háalvarlegt efni. Hver kannast ekki við að hafa vaknað að morgni og haft allt á hornum sér, jafnvel hrakið frá sér eina vininn sinn af tómri fýlu? Þetta kemur einmitt fyrir Björn (Víðir Guðmundsson) og það í bókstaflegri ... Lesa meira
Ég játa að ég fylgist með framhaldsþáttunum Dirty Sexy Money í Sjónvarpi allra landsmanna. Þetta er hárbeitt háð um fólkið sem mörg okkar öfunda, ríkasta fólkið í hinum vestræna heimi, sorgir þess og gleði – aðallega sorgir náttúrlega – vel skrifaðir og ágætlega leiknir, sambærilegir að ýmsu leyti við þá dásamlegu grínþætti Aðþrengdar eiginkonur. Þarna ... Lesa meira
Það var ótrúlega gaman að hlýða á Ástardrykkinn eftir Donizetti í Íslensku óperunni í gærkvöldi. Félagi minn á frumsýningunni hafði séð uppsetningu á verkinu í sjálfri Vínaróperunni fyrir fáum árum og hann fullyrti að söngurinn væri alveg eins góður hér og þar. Það kom mér ekki á óvart. Hér er valinn maður í hverju einsöngshlutverki: ... Lesa meira
Það var í óvænt gjöf að fá að sjá kvöld eftir kvöld nýjustu sýningar Þjóðleikhússins, einleikinn Völvu sem sýndur er í Kassanum og Brennuvargana eftir Max Frisch sem spóka sig á stóra sviðinu. Báðar eru sýningarnar vandaðar, einstaklega fallegar – og áhrifamiklar. Völva byggir á sjálfri Völuspá, eldfornu kvæði sem allir íslenskir framhaldsskólanemar kynnast enn ... Lesa meira
Pör sem eru að hefja sambúð eða búin að búa saman um skeið gætu haft gagn af að sjá sýningu Venjulegs fólks í Hafnarfjarðarleikhúsinu á verki Kristjáns Þórðar Hrafnssonar, Fyrir framan annað fólk. Það var frumsýnt í gærkvöldi undir stjórn Melkorku Teklu Ólafsdóttur og bregður ljósi á sambúðarvanda sem getur verið erfitt – eða “asnalegt” ... Lesa meira
Karli Marx varð einhvern tíma að orði að stórir atburðir mannkynssögunnar gerðust fyrst sem harmleikir en endurtækju sig svo sem farsi. Írska leikskáldið Enda Walsh fer með þessa kenningu alla leið og svolítið lengra í verkinu Heima er best (The Walworth Farce) sem var frumsýnt í Borgarleikhúsinu á föstudagskvöldið undir stjórn Jóns Páls Eyjólfssonar. Þar segir ... Lesa meira