Þú ert hér://Tag: Benedikt Erlingsson

Hver er þá Ellen B.?

2022-12-30T09:00:10+00:0027. desember 2022|

Gærkvöldið verður, trúi ég, minnisvert í sögu Þjóðleikhússins því þá var heimsfrumsýnt á stóra sviðinu leikrit eftir eitt fremsta leikskáld Evrópu nú um stundir, Marius von Mayenburg: Ellen B. Þýðandi er Bjarni Jónsson, leikstjóri Benedict Andrews sem er okkur að góðu kunnur, vandlega hugsuð leikmyndin er eftir Ninu Wetzel, lýsinguna hannar Björn Bergsteinn Guðmundsson en [...]

Hver er nashyrningur?

2021-04-27T13:27:43+00:0024. apríl 2021|

Þjóðleikhúsið frumsýndi í gær og fyrrakvöld Nashyrningana eftir Eugène Ionesco – frumsýningarnar voru tvær vegna þess að aðeins má hálffylla salinn vegna farsóttarinnar. Ný fantagóð þýðing er eftir Guðrúnu Vilmundardóttur og leikstjóri er Benedikt Erlingsson sem sjálfur vann leiksigur sem menntaskólanemi í hlutverki Róberts, sem Hilmir Snær Guðnason leikur nú.[1] Leikmynd er eftir Börk Jónsson, [...]

Hleruð samtöl

2019-03-18T11:31:39+00:0017. mars 2019|

Súpermarkaðsstúdían Súper – þar sem kjöt snýst um fólk eftir Jón Gnarr var frumsýnd í Kassa Þjóðleikhússins í gærkvöldi undir stjórn Benedikts Erlingssonar. Kuldalega, grábláa kælivörudeildina með plast-einangrunarveggjunum í kring gerði Gretar Reynisson, og snjöll lýsing Jóhanns Friðriks Ágústssonar gat látið fólkið hverfa inn í veggina þegar það gekk út úr deildinni. Filippía I. Elísdóttir [...]

Hvað er auður og afl og hús …?

2019-05-27T11:28:46+00:0011. mars 2017|

Það var margt sem gladdi og nærði fortíðarþrána á frumsýningu Hússins eftir Guðmund Steinsson á stóra sviði Þjóðleikhússins í gærkvöldi. Eitt var einfaldlega það að sjá eftir Guðmund leikrit sem aldrei hafði verið sett á svið áður; annað var að sjá hvað leikstjórinn, Benedikt Erlingsson, vísaði smekklega til þess í uppsetningu sinni að verkið hefði [...]

Lífið er absúrdleikrit

2019-06-04T08:49:23+00:001. mars 2014|

Oft er talað um að erfitt sé fyrir skáld og rithöfunda að koma með verk númer tvö ef fyrsta verk þeirra hefur tekist sérstaklega vel. Nú er Auður Ava Ólafsdóttir auðvitað reyndur og margverðlaunaður höfundur en Svanir skilja ekki sem var frumsýnt í Kassanum í gær er bara annað leikrit hennar og það fyrra, Svartur [...]

Hvað er þá orðið okkar starf?

2019-06-12T12:01:49+00:0027. desember 2013|

Hinir gömlu Grikkir hafa verið rúmfrekir í lífi mínu undanfarið ár. Fyrst var það Heródótus með Rannsóknir sínar sem ég las mér til mikillar ánægju síðastliðið sumar í þýðingu Stefáns Steinssonar. Í gærkvöldi varð svo yngri samtímamaður hans á vegi mínum, gamanleikjaskáldið Aristófanes, þegar Þingkonurnar hans voru frumsýndar á stóra sviði Þjóðleikhússins í þýðingu Kristjáns [...]

„Í alsælu vímunnar“

2019-06-12T14:58:27+00:009. október 2013|

Sýning Leikfélags Reykjavíkur á Jeppa á Fjalli eftir Holberg, Megas og Braga Valdimar Skúlason á Nýja sviði Borgarleikhússins minnir mest á partý sem hefur farið úr böndunum. Þar ægir ýmsum gerðum sviðssýninga saman – þetta er leikrit en líka söngleikur og tónleikar – og einhvern veginn „of“ af öllu. Benedikt Erlingsson leikstjóri hefur farið á [...]

Ástir og örlög Borgfirðinga

2019-06-18T12:18:09+00:009. febrúar 2013|

Eiginlega er merkilegt hvað maður man vel eftir leiksýningunni Ormstungu frá því fyrir rúmum sextán árum – miðað við hvað maður hefur gleymt ótalmörgu sem hefur gerst síðan. En þessi ferska nálgun á Íslendingasögurnar, það heilagasta af öllu heilögu, var svo óvænt og svo rosalega fyndin og skemmtileg að sýningin hefur verið eins og grafin [...]

Fjör á Hótel Volkswagen

2019-08-08T15:43:39+00:0025. mars 2012|

Gáta (eða brandari): Hvað komast margir fílar inn í Volkswagen bjöllu? Svar: Fimm. Þrír afturí og tveir frammí. Á Hótel Volkswagen í Borgarleikhúsinu eru líka fimm fílar – ég meina gestir – í skjóli hótelstjórans, Svenna (Hallgrímur Ólafsson). Einn gamall nasisti, Ludvig Rosencrantz (Þorsteinn Gunnarsson), hjónin Adrian Higgins (Halldór Gylfason) og Paul Jenkins (Jörundur Ragnarsson) [...]

Pössum börnin betur

2019-08-24T14:43:09+00:0014. janúar 2011|

Elsku barn eftir Dennis Kelly sem var frumsýnt í Borgarleikhúsinu í gærkvöldi undir stjórn Jóns Páls Eyjólfssonar er ekki venjulegt leikrit. Það er byggt upp á viðtölum og minnir mest á réttardrama – sem löngum hafa verið vinsæl, einkum í sjónvarpi. En þó að þetta þýði að verkið sé nokkurn veginn allt safn eintala er [...]