Oddný Eir Ævarsdóttir. Jarðnæði. Bjartur, 2011. Úr Tímariti Máls og menningar 4. hefti 2012 Það er eins og að bera í bakkafullan læk að ljúka lofsorði á síðustu bók Oddnýjar Eirar Ævarsdóttur, Jarðnæði. Bókin er auðvitað bæði tilnefnd og verðlaunuð, tilnefnd til íslensku bókmenntaverðlaunanna og hlaut Fjöruverðlaunin 2011, en þar að auki hefur hún fengið mikla ... Lesa meira
Steinunn Sigurðardóttir. jójó. Bjartur, 2011. Úr Tímariti Máls og menningar 4. hefti 2012 1 Í skáldsögu Steinunnar Sigurðardóttur, jójó, beitir hinn herskái krabbameinslæknir Martin Montag geislabyssunni til að ráðast á æxlin í skjólstæðingum sínum. Hann segir æxlin vera „persónulega óvini sína“ og á hverjum morgni herðir hann sig upp „eins og stríðsmaður“ með því að ... Lesa meira
Sölvi Björn Sigurðsson. Gestakomur í Sauðlauksdal. Sögur, 2011. Úr Tímariti Máls og menningar 4. hefti 2012 Fullt heiti þessarar skáldsögu er reyndar ívið lengra en hér að ofan greinir: Dálítill leiðarvísir um heldri manna eldunaraðferð og Gestakomur í Sauðlauksdal eður hvernig skal sína þjóð upp reisa úr öskustó. Þetta er í stíl og anda sögutímans, ... Lesa meira
Sigurður Pálsson. Ljóðorkusvið, Ljóðorkuþörf, Ljóðorkulind. JPV útgáfa, 2006, 2009, 2012. Úr Tímariti Máls og menningar 4. hefti 2012 Hin dulda merking Í heimi þar sem fólk er stöðugt að leita að hughreystingu, vill efla sig og styrkja, til dæmis með hjálp fæðubótarefna, rétts mataræðis, jóga, líkamsræktar og lífsspekirita ýmiskonar, er ekki ólíklegt að sú spurning ... Lesa meira
Vigdís Grímsdóttir. Trúir þú á töfra? JPV útgáfa, 2011. Úr Tímariti Máls og menningar 4. hefti 2012 Saga bernsku minnar líður undir glerhvelfingunni innan múrsins og eftir á að hyggja hefði ég ekki viljað missa af neinu; það er ég viss um núna þótt ég hafi ekki alltaf hugsað þannig þegar ég var stelpa. (9) ... Lesa meira
Haukur Ingvarsson. Nóvember 1976. Mál og menning, 2011. Úr Tímariti Máls og menningar 4. hefti 2012 Sjónvarpið hefur ekki verið söguefni í íslenskum skáldsögum svo heitið geti. Eina dæmið sem kemur upp í hugann er úr Svartri messu Jóhannesar Helga sem er sprottin beint upp úr hatrömmum deilum samtíðarinnar um sjónvarpsútsendingar bandaríska hersins á Miðnesheiði ... Lesa meira
Íslendingar eiga Jóhannesi úr Kötlum mikið að þakka að hann skyldi nota tíma sinn, orku og sköpunarkraft til að bræða saman gamlar sögur af Grýlu, Leppalúða og þeirra hyski, jólasveinum og jólaketti þar með töldum, og setja þær í aðgengilega, myndræna, fyndna og hæfilega grimma bragi handa fólki á öllum aldri. Sú góða bók Jólin koma er ... Lesa meira
Sögurnar af Múnkhásen barón hafa skemmt fólki alveg síðan á 18. öld þegar hann sjálfur var á dögum, fyrst í hans eigin frásögn, svo í endursögnum, misjafnlega trúum frumsögunum, í bókum ýmissa höfunda og loks í útvarpi og kvikmyndum. Það er ákaflega vel til fundið af Gaflaraleikhúsinu að rifja upp þessar sögur í fjölskyldusýningu sinni ... Lesa meira
Það er engu logið á uppsetningu Íslensku óperunnar á Il trovatore Verdis í Eldborgarsal Hörpu. Hljómsveitin leikur skínandi vel undir stjórn Carol I. Crawford, einsöngvararnir syngja hver öðrum betur og kórinn er flottur undir stjórn Halldórs E. Laxness. En eiginlega fannst mér sviðið hans Gretars Reynissonar stela senunni hvað eftir annað í göldróttri lýsingu Björns ... Lesa meira
Hvernig á maður að geta skrifað umsögn um sýningu þar sem leikarinn stígur niður af sviðinu og smellir á mann kossi eins og ekkert sé? Það var auðvitað „kyssikonan ægilega“, Ólafía Hrönn Jónsdóttir, sem þetta gerði á frumsýningu Ástarinnar, einleiks með söngvum eftir Tómas R. Einarsson, í kjallara Þjóðleikhússins í gærkvöldi. Og leikhúsbloggarinn var ekki ... Lesa meira