Samkór Kópavogs fertugur
 |
Þrennir tónleikar í Salnum
Á efnisskrá eru m.a. lög eftir Fjölni Stefánsson, Sigfús Halldórsson og Þorkel Sigurbjörnsson en þeir hafa allir starfað og búið í Kópavogi. Einnig verða flutt vinsæl lög Ríó-tríósins. Kórfélagar og þeir mörgu sem leggja kórnum lið munu sjá til þess að þetta verði eftirminnileg afmælishátíð.
Miðaverð: 2.000 kr. Sjá nánar www.salurinn.is
________________________________________________________________________
Nánari upplýsingar….
EFNISSKRÁ
Tíminn líður, trúðu mér Kór
Íslensk þjóðlag, úts. Árni Harðarson
Heyr, himna smiður Kór
Lag: Þorkell Sigurbjörnsson. Ljóð: Kolbeinn Tumason
Englar hæstir Kór
Lag: Þorkell Sigurbjörnsson, Ljóð: Mackie, Matthías Jochumsson
Kópavogsbær Kór
Lag: Jón S. Jónsson. Ljóð: Þorsteinn Valdimarsson
Tondeleyó Kór
Lag: Sigfús Halldórsson, Ljóð: Tómas Guðmundsson,
Úts: Magnús Ingimarsson.
Lítill fugl Kór
Lag: Sigfús Halldórsson, Ljóð: Örn Arnarson, Úts: Magnús
Ingimarsson
Fagra veröld Bergþór Pálsson
Lag: Sigfús Halldórsson, Ljóð: Tómas Guðmundsson
Við tvö og blómið Kór og Bergþór Pálsson
Lag: Sigfús Halldórsson. Ljóð: Vilhjálmur frá Skálholti, Úts:
Magnús Ingimarsson
Í grænum mó Bergþór Páls. og Guðrún Gunnarsd.
Lag: Sigfús Halldórsson, Ljóð: Gestur Guðfinsson
Játning Guðrún Gunnarsdóttir
Lag: Sigfús Halldórsson, Ljóð: Tómas Guðmundsson
Þín hvíta mynd Kór og Guðrún Gunnarsdóttir
Lag: Sigfús Halldórsson, Ljóð: Tómas Guðmundsson, Úts:
Magnús Ingimarsson
HLÉ
Kópavogsbragur Kór
Lag: F. Flemming, Ljóð: Böðvar Guðlaugsson
Hálfgleymd serenade Kór
Lag: Sigfús Halldórsson, Ljóð: Jón frá Ljárskógum, Úts:
Magnús Ingimarsson
Ég geng til sigurs Guðrún Gunnarsdóttir
Lag og ljóð: Valgeir Skagfjörð
Við Vatnsmýrina Kór og Guðrún Gunnarsdóttir
Lag: Sigfús Halldórsson, Ljóð: Tómas Guðmundsson, Úts:
Skarpi
Vegir liggja til allra átta Kór og Guðrún Gunnarsdóttir
Lag: Sigfús Halldórsson, Ljóð: Indriði G. Þorsteinsson, Úts:
Magnús Ingimarsson.
Við eigum samleið Bergþór Pálsson og Guðrún Gunnarsdóttir
Lag: Sigfús Halldórsson, Ljóð: Tómas Guðmundsson
Dagný Kór og Bergþór Pálsson
Lag: Sigfús Halldórsson, Ljóð: Tómas Guðmundsson, Úts:
Guðni Þ. Guðmundsson.
Í dag er ég ríkur Bergþór Pálsson
Lag: Sigfús Halldórsson, Ljóð: Sigurður frá Arnarholti
Í Kópavogi Kór
Lag: Sigfús Halldórsson, Ljóð: Böðvar Guðlaugsson
Næturró Kór
Lag: Fjölnir Stefánsson, Ljóð: Þorsteinn Valdimarsson
Ástarsaga Kór, Bergþór Pálsson og Guðrún Gunnarsdóttir
Lag: Ýmsir: Ljóð: Jónas Friðrik, Úts: Skarpi (Skarphéðinn Þ.
Hjartarson)
Dagbók flettarans undir lok október
 |
Sjá http://www.tmm.is/default2.asp?strAction=getPublication&intPublId=587
Dagbók flettarans undir lok október
 |
| Hana langaði svo óumræðilega til að syngja fyrir heiminn. Ólafía Hrönn í hlutverki Flórens hinnar fölsku. |
Þetta var fremur leiðinleg blaðavika með alltof mörgum nauðgunarmálum; líka óhugnanlegri nauðgun þar sem annar hélt stúlkunni meðan hinn misþyrmdi henni. Við vitum að henni líður hræðilega núna, en hvernig skyldi þeim líða? Manni er óskiljanlegt hvers vegna karlar fremja þennan ófyrirgefanlega verknað. Yrðu þeir ekki yfirkomnir af sorg ef móður þeirra, systur eða dóttur væri nauðgað?
Þetta var líka vika hinna löngu hnífa leikhúsgagnrýnendanna. Ekki voru þeir par ánægðir með uppsetningu Stefáns Baldurssonar á Amadeusi í Borgarleikhúsinu – og ekkert sérstaklega hrifnir af verki Peters Schaffers heldur. Ennþá óánægðari voru þeir með leikrit Peters Quilter um Florence Foster Jenkins, verstu söngkonu allra tíma sem Ólafía Hrönn ljær líkama og rödd á stóra sviði Þjóðleikhússins. En þessar sýningar eru báðar á stóru sviði, þannig að ef þær eru betri en gagnrýnendur vilja meina þá geta leikhúsgestir í sameiningu unnið gegn áhrifum gagnrýninnar. Þeir eru nógu margir á fyrstu sýningunum til þess að láta orðið ganga. Þetta er erfiðara á litlum sviðum, þess vegna fóru alltof fáir að sjá Sumardag Jons Fosse þó að Pétur Gunnarsson rithöfundur legði sitt af mörkum til að glæða aðsóknina í bréfi í Mogga á fimmtudaginn. Of seint, því miður. Það komu heldur ekki margir á Fosse-hátíðina á laugardaginn í Þjóðleikhúsinu þegar leiklesin voru tvö verk, Nafnið og Sonurinn í þýðingu Hjalta Rögnvaldssonar Þau voru bæði skínandi góð, settu í mann þennan sama einkennilega hroll og Sumardagur þó að í sjálfu sér gerðist ekkert skelfilegt í þeim (ólíkt Sumardegi). Lífið er bara svo óbærilegt ef hamingjan vill ekki þýðast mann.
Ég varð dauðhrædd um að alda ofstækis myndi ríða yfir landsmenn út af því að níu ára krakkar voru spurðir á samræmdu prófi hvað það þýddi að drekka hóflega. Textinn sem þau fengu var úr sögu sem öll íslensk börn hafa lesið í einhverri gerð hennar – sögunni um gagnkvæmar heimsóknir hagamúsar og húsamúsar sem dregur skemmtilega fram ólíkan lífstíl músa í sveit og borg. Fréttablaðið gerði sitt til að kynda undir ofstækinu með forsíðugrein á miðvikudegi þar sem vitnað var í biskup (”Fráleitt!”) og sagt að menntamálaráðherra krefði Námsmatsstofnun um skýringar! Daginn eftir birtist sem betur fór stillileg grein eftir forstöðumann Námsmatsstofnunar í Mogga sem lægði öldurnar, og vonandi lætur okkar fagri menntamálaráðherra þar við sitja. Sennilega hefur æsingamönnum á Fréttablaðinu orðið einkennilega við að frétta að sagan væri úr ritinu Sólhvörfum sem Barnaverndarfélag Reykjavíkur gaf út árið 1972! Hvað getur nú verið meinlausara en það?
Bækurnar streyma í verslanir þessa dagana með tilheyrandi fréttaflutningi. Böðvar Guðmundsson var í spjalli hjá Kollu á Blaðinu á þriðjudaginn vegna þýðingar hans á Frankenstein (JPV útgáfa). Böðvar bendir á að þetta sé saga um hið forboðna – um manninn sem gerði það sem guði einum leyfðist: að skapa líf, en síðan framdi hann aðra synd og ekki skárri, hann afneitaði sköpunarverki sínu. Það kom verst niður á honum sjálfum og ætti að vera öllum til ævarandi aðvörunar. Aðdáendur Böðvars hafa eflaust undrast það sem fram kemur í lok viðtalsins, að útgefendur séu ekki spenntir fyrir því sem hann hefur verið að skrifa sjálfur. Í Tímariti Máls og menningar hafa á undanförnum árum birst eftir hann smásögur, ljóð og skáldsögukafli sem allt hefur verið til prýði. Lesendur þess geta vottað að hann er á góðu róli – ef útgefendur vilja hlusta.
Líka hafa verið viðtöl við Þórunni Erlu Valdimarsdóttur vegna Matthíasar Jochumssonar (í Blaðinu líka) og Fríðu Á. Sigurðardóttur vegna nýrrar skáldsögu (í Mogga), og í Fréttablaðinu á sunnudag birtist fyrsti ritdómurinn um nýja skáldsögu. Hann skrifar Þórarinn Þórarinsson um Skipið, nýju bókina hans Stefáns Mána (JPV) og gerir hana æsispennandi svo ég er ábyggilega ekki ein um að hafa byrjað strax að lesa. Við hliðina á dómi Þórarins skrifar Kristrún Heiða um Heila brú (MM), safn smásagna út frá goðsögulegum minnum sem kom út sl. vor. Ágæt umsögn nema hvað henni skjöplast um Vilborgu Dagbjartsdóttur þegar hún telur hana með höfundum í bókinni sem ekki hafa áður sinnt börnum. Vilborg hefur skrifað mikið fyrir börn; reyndar var fyrsta bókin hennar barnabók, sú fræga Alli Nalli og tunglið (1959). Núna um daginn kom út gullfallegt safnrit frá JPV útgáfu með öllum barnasögum Vilborgar og fjölda ljóða hennar um börn sem ratar vonandi inn á sem allra flest heimili þar sem börn eru. Og úr því ég er í leiðréttingarham þá má benda á að Þórunn Valdimarsdóttir (sem á sögu í Heilli brú og skrifar um Matta Joch) heitir ekki Erla heldur er hún dóttir Erlu og Valdimars. Þess vegna heitir hún Þórunn Erlu Valdimarsdóttir.
“Fleiri fingur óskast” sagði Bergþóra Jónsdóttir í fjölmiðlapistli í Mogga á miðvikudag og átti við að hún vildi fleiri þætti á borð við Tíu fingur, viðtalsþætti Jónasar Sen við tónlistarfólk. Þetta er verulega gott efni, einkum fyrir tónlistina sem viðmælendur leika en líka vegna þess að í spjalli Jónasar við þá er komið inn á allra handa efni önnur, skemmtilegar minningar, nám og ferðalög, dularfull atvik og fleira og fleira. Manni finnst maður þekkja þetta fólk talsvert betur eftir en áður.
Allt í einu er maður farinn að rýna í “tilveruna” í Fréttablaðinu af því þar hefur hvað eftir annað undanfarið verið svo sniðugt efni – til dæmis “Hvar er Krukkuborg” á miðvikudaginn í tilefni af Mýrinni. Þetta kemur til af því að Gunnar Lárus Hjálmarsson – dr. Gunni – hefur séð um þessa síðu í blaðinu. Fingraförin hans eru auðþekkjanleg. Öðrum aðdáendum hans má benda á að hann á grein um Bítla og Rolling Stóns í næsta hefti TMM sem núna er í prentsmiðju …
Ég var bara að anda því út úr mér við morgunverðarborðið á laugardaginn að líklega væri Kristján Jóhannsson sestur í helgan stein þegar ég fletti óvænt upp á opnuviðtali við hann í Fréttablaðinu. Þar kemur fram að hann er alveg eins stórtækur og hann hefur alltaf verið, ætlar að syngja fyrir páfa og sjötta hluta mannkynsins um jólin, hvorki meira né minna!
Frábært hjá Hjálmari Sveinssyni að skrifa um Elías Mar og sextíu ára rithöfundarafmæli hans í Lesbók á laugardaginn. Elías er dásamlegur maður og merkur rithöfundur og margir fögnuðu þessari upprifjun Hjálmars á skáldsögunni sextugu, Eftir örstuttan leik, og öðrum sögum hans. Til dæmis vildu margir tala um Elías uppi á Gljúfrasteini á sunnudaginn þegar umræðuefnið var Halldór Laxness og bók hans Brekkukotsannáll. Skýringin á því var þó að Elías skrifaði á sínum tíma frægan ritdóm um Brekkukots-annál í TMM og Pétur Gunnarsson frummælandi las úr honum á fundinum.
Auglýsta efnið í síðustu Lesbók var svar Eiríks Arnar Norðdahl við Þorsteini frá Hamri. “Hvernig svarar maður Þorsteini frá Hamri?” hét greinin og svarið var að eiginlega væri það ekki hægt, maður bæðist bara afsökunar ef maður hefði hagað sér illa, það hefði verið alveg óvart.
Enn eitt skínandi skemmtilegt efni í Lesbók var leikþáttur Sigurbjargar Þrastardóttur um óvæntar og háalvarlegar afleiðingar brottfarar setuliðsins frá Keflavík, “Bless, Cocoa Puffs”. Svo var gaman að Baltasar Kormákur skyldi nefna bíómyndina sem allir tala nú um í grannlöndum okkar, en leitt að hann skyldi nefna hana á ensku. Hún er þýsk og heitir Das Leben der Anderen eða Líf annarra á okkar tungu. En Baltasar segir réttilega að hún komi okkur við hér og nú, líka af því hún fjallar um hleranir. Skyldum við fá að sjá hana í bíó – utan kvikmyndahátíða?
Pjetur Hafstein skáldaspíra
70.Skáldaspírukvöldið verður nú haldið í Iðu, þriðjudaginn 31.okt. kl. 20.00 í bókarými verslunarinnar með eggstólnum fræga.
Skáld kvöldsins að þessu sinni verður Pjetur Hafstein Lárusson. Hann les bæði ljóð og sögur, m.a. úr nýrri ljóðabók sinni: Vökuborg og draums sem nýverið kom út hjá Sölkuforlagi.
Gestir mega taka með sér veitingar niður í verslun. Skipuleggjandi kvöldsins er Benedikt S. Lafleur. Aðgangur er ókeypis.
Ómar frá Nýfundnalandi
Ljóðskáldið Agnes Walsh og þjóðlagasöngkonan Anita Best frá Nýfundnalandi verða með uppákomu í Norræna húsinu nk. miðvikudag, 1. nóvember, kl. 20.00. Agnes mun lesa upp nokkur ljóða sinna og Anita syngja nokkur lög án undirleiks. Aðgangur að uppákomunni er ókeypis.
Þær Agnes og Anita koma hingað til lands á vegum Rattling Books á Nýfundnalandi en fyrirtækið er eitt af 14 sem hingað koma dagana 1. – 4. nóvember í því augnamiði að efla viðskiptasambönd og kynna sér íslenska sögu og menningu.
Agnes Walsh er þekkt ljóðskáld á Nýfundnalandi og hefur hlotið margvíslegar viðurkenningar fyrir list sína. Hún hefur mikið dálæti á Halldóri Laxness og verkum hans og stóð m.a. að uppsetningu Atómstöðvarinnar í heimabyggð á sínum tíma.
Anita Best er kunn þjóðlagasöngkona sem hefur helgað sig varðveislu gamallar þjóðlagahefðar á Nýfundnalandi. Störf hennar á þeim vettvangi hafa vakið verðskuldaða athygli og notið viðurkenningar.
Nánari upplýsingar veitir Sigurður Sverrisson hjá KOM almannatengslum í síma 8997422, siggi@kom.is og einnig er hægt að fræðast um þær stöllur á vefslóðinni www.rattlingbooks.com
Fréttatilkynningar og auglýsingar sem skrifstofa Rithöfundasambands Íslands sendir til félagsmanna sinna að beiðni annarra félagsmanna, félaga eða stofnana eru á ábyrgð þeirra sem tilkynningarnar semja.
Skuggaleikur í Íslensku óperunni
 |
| Sverrir Guðjónsson og Ásgerður Júníusdóttir sem Skugginn og Skuggaprinsessan. |
Hafið andvara á ykkur: aðeins þrjár sýningar
Skuggaleikur er ópera í fullri lengd fyrir fullorðna. Tónlistin er eftir Karólínu Eiríksdóttur, tónskáld, og textinn eftir rithöfundinn Sjón. Persónur óperunnar eru Skáldið, Skugginn, Skáldgyðjan og Prinsessan. Óperan byggir á sögunni Skugganum eftir H. C. Andersen, dæmisögu þar sem skáld felur skugga sínum að finna skáldgyðju sína. Skáldinu til skelfingar hverfur skugginn. Löngu seinna vitjar skugginn skáldsins aftur og er þá orðinn að manni án skugga og það sem verra er án siðferðiskenndar. Skugginn nær valdi yfir skáldinu og þeir skipta um hlutverk, skugginn verður maðurinn og skáldið verður skugginn. Þegar blekkingarnar loks ganga fram af skáldinu vill hann leiða sannleikann í ljós, en það er of seint og hann geldur fyrir með lífi sínu.
Þessi dæmisaga er eitt af fáum ævintýrum sem H. C. Andersen skrifaði fyrir fullorðna. Sagan er margræð, vekur upp siðferðilegar spurningar og á ekki síður erindi í nútímanum en þegar hún var skrifuð.
Miðasala er hafin í miðasölu óperunnar eða á vefnum http://www.opera.is og sýningar verða aðeins þrjár:
Laugardagur 18. nóvember kl. 20 – FRUMSÝNING
Laugardagur 25. nóvember kl. 20 – 2. sýning
Laugardagur 2. desember kl. 20 – LOKASÝNING
Ásgerður Júníusdóttir mezzosópran er Skuggaprinsessan
Eyjólfur Eyjólfsson tenór er Skáldið
Ingibjörg Guðjónsdóttir sópran er Skáldgyðjan
Sverrir Guðjónsson kontratenór er Skugginn
Gott tæki til leiksigurs
 |
Sjá http://www.tmm.is/default2.asp?strAction=getPublication&intPublId=582
Gott tæki til leiksigurs
 |
| Búningar Þórunnar Elísabetar Sveinsdóttur eru æðislegir. |
Þegar ég fylgdist með fullum sal af frumsýningargestum í Þjóðleikhúsinu í gærkvöldi standa á fætur og hylla Ólafíu Hrönn Jónsdóttur eftir leiksigur hennar í hlutverki “verstu söngkonu allra tíma” varð mér hugsað til annarrar dívu sem leikhúsgestir hylltu jafnan á þennan hátt fyrir fáeinum misserum. Þær eru eiginlega algerar andstæður, hvar sem á þær er litið, Florence Foster Jenkins og Edith Piaff. Önnur hafði enga sönghæfileika en trúði takmarkalaust á sjálfa sig og hafði efni og aðstæður til að þjálfa og næra það sem ekkert var og jafnvel kaupa sig inn í fínustu tónlistarhús; hin kom úr ræsinu og gerði hvað hún gat lengst af til að eyðileggja þá guðdómlegu hæfileika sem hún hafði fengið í vöggugjöf af því hún gat aldrei metið sjálfa sig að verðleikum, sjálfsmyndin var brotin frá upphafi.
Af þessum mun sprettur munurinn á sýningunum um þær. Leikhúsgestir grétu með Edith í túlkun Brynhildar Guðjónsdóttur og rödd hennar söng í huga manns dögum saman eftir sýninguna. Í gærkvöldi skældu leikhúsgestir af hlátri þegar Ólafía Hrönn tók villtar aríur Flórens, og á eftir vonaði maður í lengstu lög að hljóðin fylgdu manni ekki inn í svefninn. En dívurnar tvær eru líkar að því leyti að báðar voru orðheppnar og létu engan eiga hjá sér. Reyndar minnti Ólafía Hrönn mig oft á vinkonu mína Ingu Laxness þegar hún lét meitlaðar setningar falla um menn og málefni.
Leikverkin um þær eiga líka sameiginlegt að snúast alveg um þær sjálfar þannig að vel er hægt – eins og með Piaff – að senda Ólafíu Hrönn og undirleikara upp á önnur svið og ná nokkurn veginn sömu áhrifum og af heilli sýningu. Þó reynir Peter Quilter, höfundur verksins, að komast framhjá þessum vanda með því að leiða okkur inn í líf Flórens (seint á ævinni) gegnum nýjan undirleikara hennar, Cosme McMoon. Stefán Hallur Stefánsson var reglulega sannfærandi og fyndinn í hlutverkinu – þó að það sé eins langt frá nýlegum hlutverkum hans á sviði og hugsast getur. Málið er bara að Quilter tekst ekki að láta leiktextann túlka það sem hann vill sagt hafa og neyðist til að láta McMoon orða beinlínis boðskap og inntak leiksins í lokin. Soldið vandræðalegt. Kringum Flórens flögra líka kærastinn St Clair (Örn Árnason) og vinkonan Dorothy (Edda Arnljótsdóttir) sem voru fín og sjálfum sér lík. Dóra Jóhannsdóttir fékk hlutverk Maríu, spönsku þjónustustúlkunnar. Hefði verið gaman að hafa Spánverja í hlutverkinu. Loks var Lilja Guðrún Þorvaldsdóttir rödd skynsemi og fordæmingar á þessum skrípaleik með fagra tónlist í hlutverki frú Verindah-Gedge.
En þetta er, eins og Piaff, einnar konu sýning, og Ólafía Hrönn brást ekki sínum ótal aðdáendum. Hún hefur lag á að eigna sér hlutverkin svoleiðis að maður heldur áfram að sjá hana í þeim þótt aðrir leiki þau. Jafnvel frá skólaárum sínum er hún mér svo minnisstæð í hlutverki Ólivíu í Þrettándakvöldi að mér finnst engin hafa leikið það góða hlutverk betur. Og núna síðast skyggir hún á allar þær mörgu mæður Péturs Gauts sem ég hef séð í gegnum tíðina. Hún er stórfengleg leikkona og þó að ég hefði kannski kosið annað tæki en leikrit Quilters til að leyfa henni að njóta sín þá fagna ég samt fyrir hennar hönd og vona að sem flestir fari að sjá þessa bandarísku Ragnheiði Birnu til að hlæja sig máttlausa.
Frá skrípó til skreytis
 |
Þorvaldur Þorsteinsson lýsir málverkum eftir 1980
LEIÐSÖGN á sunnudag, 29. október kl. 14
í fylgd ÞORVALDAR ÞORSTEINSSONAR myndlistarmanns og rithöfundar
- Frá frásögn til veggjafóðurs, einskonar ferðalag frá skrípó til skreytis -
Þorvaldur Þorsteinsson mun í leiðsögn sinni fjalla á persónulegan hátt um viðhorf sitt og kynni sín af málverkinu eftir 1980.
Á árunum 1984-87 naut Þorvaldur leiðsagnar nokkurra þeirra listamanna sem eiga verk á sýningunni og rekur hann mótun sína sem myndlistarmanns og rithöfundar til kynna sinna við þá.
Í spjalli sínu mun Þorvaldur draga ályktun út frá þeim verkum sem eru á sýningunni og varpa fram spurningum um þróun íslenskrar myndlistar frá 1980 til dagsins í dag.
Á sýningunni eru á annað hundrað verk eftir 56 listamenn.
Sýningarstjóri er Laufey Helgadóttir listfræðingur og aðstoðarsýningarstjóri er dr. Halldór Björn Runólfsson listfræðingur.
Fjöldi listamanna og fræðimanna munu fjalla um sýninguna á sýningartímanum.
Fræðsludagskrá
Nýjar bækur streyma að
Sjá http://www.tmm.is/default2.asp?strAction=getPublIntro&intCatId=112