Dagbók flettara í sumarfríi
 |
sjá http://www.tmm.is/default2.asp?strAction=getPublication&intPublId=456
Dagbók flettara í sumarfríi
 |
| Þjóðleikhússtjóri hyggst taka upp samvinnu við sjónvarpið um sýningar á vinsælum leiksýningum. |
Það var ekki lesið mikið í blöðum í fríinu fyrir norðan og ekki fann flettari sárt til saknaðar. Þegar heim kom voru blöðin í snyrtilegum bunka á skenknum í ganginum en það var að mestu látið nægja að tína Lesbókina út úr honum ásamt bókablaði Weekendavisens og gefa bunkann síðan vini sem kom úr vinnuferð til útlanda í gær og hafði ekki haft neinar fréttir að heiman í nokkurn tíma.
Í Lesbókinni 15. júlí fagnaði ég sérstaklega baksíðugrein Arnars Gíslasonar um auglýsingu Orkuveitu Reykjavíkur þar sem pabbi “fræðir” drenginn sinn um rafmagnið. Þegar ég sá þessa auglýsingu í fyrsta sinn ofbauð mér bara hvað hinn sungni texti var illa ortur og hvað hún kostaði greinilega mikið – og til hvers?? Til að segja okkur hvað við erum háð rafmagni? Svo fór að renna upp fyrir mér ljósið sem Arnar dregur endanlega frá. Hann bendir á hin illa duldu skilaboð um hlutverk karla og kvenna sem þar er komið á framfæri: karlinn fræðir barnið (drenginn) og er fullklæddur, en hringinn í kringum hann hamast í sífellu illa klæddar stúlkur, jafnvel við Hallgrímskirkju! Einnig rýnir Agnar í orðalagið í sambandi við orkuna – þetta um að jörðin “gefi” okkur orkuna og við “skilum henni til baka” – þannig séum við “bæði væn og græn”. Betur að satt væri. Og hann minnir á að ekki fáum við að sjá neinar borholur í auglýsingunni eða aðrar upplýsingar um það hvernig orkan er unnin eða hvernig jörðin “gefur” okkur hana, svo notað sé orðalagið. Það heldur okkur vakandi að fá svona gagnrýna grein um samtímaviðburð.
Í Lesbók 22.júlí var langt viðtal við Ingvar E. Sigurðsson leikara og Gísla Örn Garðarsson leikstjóra um Woyzeck í London og fleiri afrek Vesturports sem ég las mér til ánægju. Þetta eru miklir hæfileikamenn sem gaman er að fylgjast með. Það sem Ingvar segir þar um sjónvarpið og íslenskuna er svo sjokkerandi að kannski er von til að ráðamenn á RÚV taki við sér: “Íslenskan er æði, en við erum vanhirt og snuðuð um leikið íslenskt sjónvarpsefni … ef við sjáum eitthvað á eigin tungu þá skömmumst við okkar. Málið er að ef við fáum ekki að spreyta okkur á þeim vettvangi þá lærum við aldrei neitt.”
Mér er raunar minnisstætt hvað íslensku “jólaleikritin” í sjónvarpinu fengu hrikalega útreið meðan þau voru og hétu. Fólk gersamlega umhverfðist í fjölmiðlum af heift út í þessar virðingarverðu tilraunir til að búa til hefð. Sennilega áttu þau viðbrögð sinn þátt í að þeim var hætt – það er auðvitað leiðinlegt að fá ekkert nema skammir fyrir dýrasta partinn af dagskrárgerðinni. En þeir sem þögðu voru margir glaðir og fegnir að fá að sjá sitt besta fólk í kassanum í staðinn fyrir tóma útlendinga. Í næstu Lesbók á undan talar Tinna Gunnlaugsdóttir þjóðleikhússtjóri um væntanlega/hugsanlega samvinnu síns húss og RÚV þannig að vinsælar sýningar yrðu teknar upp og sýndar í sjónvarpi. Það var stundum gert á árum áður og þótti ekki góð kvikmyndalist, en vissulega miklu betra en ekki neitt. Fyrst og fremst þarf þó að framleiða nýtt efni og nýta tæknina sem svo margir vel menntaðir kvikmyndagerðarmenn okkar búa yfir.
Þetta minnir mig á prýðilegt viðtal Ásgríms Sverrissonar við Lárus Ými Óskarsson kvikmyndaleikstjóra á RÚV í vikunni. Lárus Ýmir er skynsamur og skemmtilegur maður og hefur hugsað mikið um sína listgrein. En hvernig er það, höfum við fengið að sjá í íslensku sjónvarpi alla þættina sem hann vann fyrir sænska sjónvarpið?
Í Lesbók 22.7. las ég líka grein Dagnýjar Kristjánsdóttur um bækur breska höfundarins Jacqueline Wilson. Hún er ein þeirra sem skrifa þannig bækur fyrir börn að fullorðnir verða sólgnir í þær líka, en það þykir nú afskaplega fínt (og vel upp úr því að hafa). Dagný sýnir fram á hvað þetta er merkur höfundur sem JPV útgáfa hefur sinnt vel og gerir vonandi áfram.
Á baksíðunni var svo grein Óskars H. Valtýssonar, fjarskiptastjóra Landsvirkjunar, um Draumaland Andra Snæs. Þeirri grein svaraði Páll Ásgeir Ásgeirsson fyrir mig í Tímariti Morgunblaðsins í gær, sunnudag og talaði enga tæpitungu …
Ekki hafði ég lesið kaldastríðsgrein Björns Bjarnasonar í Lesbók og varð fegin að Guðni Elísson skyldi taka af mér ómakið. Hann birtir í Lesbók um helgina greinina “Heptú vinstri snú” þar sem hann ræðir nokkuð múlbindingu Björns á mannlegri hugsun á gamalkunnum pólitískum nótum. Guðni er einn þeirra sem maður reynir alltaf að lesa. Annar slíkur er Guðmundur Steingrímsson, þess vegna finnst mér leitt að Fréttblaðið skuli eiginlega aldrei komast hingað á Hrísó á laugardögum. Þessi nýja Lesbók var annars svo interessant að hana þarf að halda áfram að lesa. Bara búin með grein Úlfhildar Dagsdóttur um Sólskinshest Steinunnar Sig sem er ansi hreint góð.
Í sunnudagsmogga las ég ekki margt, enda barnabörn í pössun meðan foreldrarnir flengjast um landið til að sækja stórtónleika íslenskra og erlendra snillinga fyrir norðan og austan. Ég las þó grein Arnars Eggerts Thoroddsens um dægurtónlist þar sem hann bendir á hve mikilvægt sé að vera einstakur í þeim geira frekar en alþjóðlegur – eins og dæmi Bjarkar, Sigurrósar og Mugisons sýna vel. Myndin með greininni af hinni einstöku Eivöru Pálsdóttur minnti mig á sögu sem ég heyrði þegar ég sótti fund í Grænlandi í sumar. Færeyski fulltrúinn á fundinum reyndist eiga son í músík sem hafði staðið sig feiknavel á Prix Föroyar eitt árið, þá tækplega tvítugur (það er útgáfa Færeyinga af Músíktilraunum, upplýsir Arnar Eggert). Næsta ár hafði hann góða von um að bandið hans ynni Prixið – þangað til kvöldið fyrir úrslitaslaginn. Þá kom hann heim niðurbrotinn eftir æfingu og sagði að því miður ættu þeir félagarnir engan einasta sjens þetta árið. Þá höfðu þeir heyrt í barnungri stúlku með ótrúlega rödd sem kom sá og sigraði – og hét Eivör.
Í blöðunum í dag er Hallgrímur Helgason bestur að vanda. Hann skrifar sína vikulegu grein í Fréttablaðið að þessu sinni um bændur sem hann segir jafnkúgaða á Íslandi fjárhagslega og hugmyndafræðilega og almenning á Kúbu. Bændur ættu að lesa þessa grein og líka umfjöllun Andra Snæs um efnið í Draumalandinu. Ég hugsaði um þetta í Grímsey þar sem lömbin eru einkar feit og sæt af fína grasinu sem sprettur upp af öllu gúanóinu. Þau lömb myndi ég vilja fá að kaupa sérmerkt í Nóatúni, takk, og borga ekstra – ef það kæmist beint í vasa bændanna þar.
Morð á þjóðvegi 1
 |
sjá http://www.tmm.is/default2.asp?strAction=getPublication&intPublId=454
Morð á þjóðvegi 1
 |
| Áhugamenn um glæpasögur ættu ekki að missa af þessu safni. |
Nýtt smásagnasafn frá Mannlífi
Sigurlín Bjarney er vel að gaddakylfunni komin því nú, fáeinum dögum eftir lestur smásagnasafnsins, er sagan hennar sú minnisstæðasta. Og kannski líka sú óhugnanlegasta þó engar séu þar lýsingar á beinu líkamlegu ofbeldi. Það er segin saga, ímyndunarafl manns sjálfs býr alltaf til hrottalegri myndir en höfundar þora að skrifa!
Sagan heitir “Þjóðvegur eitt” og er fyrst og fremst mannlýsing; dregin er upp mynd af viðbjóðslegum karakter með orðum hans sjálfs. Þetta er miðaldra atvinnubílstjóri sem sennilega ekur einum drekanum milli landshluta sem hræða líftóruna úr ökumönnum venjulegra bíla. Og guð minn góður, ef þeir hugsa fleiri eins og þessi er full ástæða til að óttast! Hann hatar konur þessi náungi, jússur, nánar tiltekið, langskólagengnar jússur, miðaldra feitar jússur, og eiginlega mannkynið allt. Þráir samt annað líf – helst með konu. Þetta er skemmdur maður en þó að manni skiljist það og jafnvel hvernig hann skemmdist er ljóst að honum er ekki viðbjargandi. Ekki heldur fórnarlambinu. Sagan er skemmtilega naum á upplýsingar og lýsingar en segir þó akkúrat mátulega nóg fyrir ímyndunaraflið. Áhugasamir geta fundið verðlauna-örsögu Sigurlínar Bjarneyjar í 3. hefti TMM 2005.
Sagan sem fékk 2. verðlaun, “Ekki fyrir viðkvæma” eftir Lýð Árnason, er líka lögð í munn morðingjanum sem ekki er heldur geðslegur. Hann verður þó ekki eins skýr og lifandi persóna og bílstjórinn. “Málverk” eftir Ásdísi Herborgu Ólafsdóttur fékk 3. verðlaun. Sú saga er lögð í munn þeim sem myrtur er og telst það ótvírætt óvænt nálgun. Tvær sögur í viðbót úr keppninni eru birtar í bókinni. “Hleðsla” eftir Atla Ingólfsson er sögð af hinum seka en hann er kannski ekki eins sekur og hann heldur. “Draumur hins djarfa manns” er hins vegar hefðbundin leynilögreglusaga þar sem tilviljunin kemur upp um að dauði manns er ekki eðlilegur. Hún er sögð frá sjónarhóli lögreglunnar.
Auk þessara sagna eru í bókinni þrjár smásögur eftir vana höfunda, sérstaklega pantaðar til að gera bókina ennþá eftirsóknarverðari. Þetta eru “Voðaverk” eftir Súsönnu Svavarsdóttur, “Sölumaður deyr” eftir Þráin Bertelsson og “Morgundagur ei meir” eftir Stellu Blómkvist. Af þeim hafði ég mest gaman af sögu Þráins, sem bæði er skemmtilega margslungin þótt stutt sé og einkar vel skrifuð. En var áfengisverslun á Ísafirði árið 1949?
Eins og menn minnast sigraði Jón Hallur Stefánsson í þessari samkeppni 2004, þegar hún var haldin í fyrsta sinn. Hann sló í gegn með skáldsögunni Krosstré í fyrra. Mannlíf gefur bókina út og hún fylgir júlíhefti tímaritsins.
Óli G. sýnir í Turpentine
 |
Óli er fæddur á Akureyri 1945 og setti upp sína fyrstu myndlistarsýningu tæplega þrítugur árið 1973. Síðan hefur hann haldið fjölda sýninga, hér á landi og erlendis. Ekki hefur tekist að fá upplýsingar um hvað sýningin stendur lengi því heimasíða Óla virðist vera dottin úr sambandi og heimasíða Gallery Turpentine er ekki komin að honum …
Spennandi Tíbrá næsta vetur
 |
Sá á kvölina sem á völina …
Dagskrá nýrrar TÍBRÁR-tónleikaraðar Kópavogs í Salnum starfsárið 2006 – 2007 er komin og margir framúrskarandi tónlistarmenn væntanlegir í Salinn. Tónleikar í TÍBRÁ á komandi starfsári eru 34 talsins og nú sem fyrr geta tónleikagestir sett saman sína eigin TÍBRÁR röð að vild og eftir hentugleikum. Bestu kjör á TÍBRÁR tónleika eru fengin með því að kaupa miða á 5 tónleika samtímis og fylgir þá 1 miði í kaupbæti; 6 tónleikar á verði 5.
Almennt miðaverð er 2.000 kr., verð fyrir 67 ára og eldri, öryrkja og námsmenn er 1.600 kr., og 12 ára og yngri greiða 800 kr. Afsláttur er fyrir hópa, 15 gesti eða fleiri. Fastagestir Salarins hafa forkaupsrétt til miðakaupa á TÍBRÁR-tónleika frá og með mánudegi 22. ágúst 2006 kl. 10. Almenn miðasala hefst viku síðar, mánudaginn 28. ágúst 2006. Líka er hægt að kaupa miða á netinu: www.salurinn.is.
Fyrstu tónleikarnir í TÍBRÁ eru að venju 7. september og það er með nokkru stolti sem við greinum frá því að það er hinn heimskunni búlgarski píanóvirtúós, Vesselin Stanev, sem opnar TÍBRÁ að þessu sinni.
Salurinn er lokaður vegna sumarleyfa frá 1. júlí 2006 en frá og með 8. ágúst er opið virka daga frá kl. 10 til kl. 16. Í lok ágúst verður vönduð tónleikaskrá með ítarlegum upplýsingum um tónleikahald á vegum Kópavogsbæjar borin í hvert hús á höfuðborgarsvæðinu.
SEPTEMBER 2006
FIMMTUDAGUR 7. SEPTEMBER KL. 20
TÍBRÁ: PÍANÓTÓNLEIKAR / THE POET´S HEART
Vesselin Stanev - Scarlatti / Schumann / Scriabin / Liszt
FIMMTUDAGUR 14. SEPTEMBER KL. 20
TÍBRÁ: DJASSHLJÓMSVEIT EYJÓLFS ÞORLEIFSSONAR
Tónlist Eyjólfur Þorleifsson / Textar Bragi Valdimar Skúlason
MIÐVIKUDAGUR 20. SEPTEMBER KL. 20
TÍBRÁ: PÍANÓTÓNLEIKAR
Peter Máté - Liszt / Chopin / Janácek / Hjálmar H / Schubert
ÞRIÐJUDAGUR 26. SEPTEMBER KL. 20
TÍBRÁ: SEMBALTÓNLEIKAR
Smiljka Isaković - Tónlist frá Iberiu- og Balkan-skaga
OKTÓBER 2006
SUNNUDAGUR 8. OKTÓBER KL. 20
TÍBRÁ: SÖNGUR OG PÍANÓ
Guðrún Jóhanna Ólafsdóttir, Víkingur Heiðar Ólafsson – Grieg / Schumann
MIÐVIKUDAGUR 25. OKTÓBER KL. 20
TÍBRÁ: ASTOR, HEITOR OG ALBERT
Pamela De Sensi, Sigurður Halldórsson, Daníel Þorsteinsson – Suður-Amerísk verk
LAUGARDAGUR 28. OKTÓBER KL. 17
TÍBRÁ: ÓPERUGALA
Eteri Gvazava, Alina Dubik, Gunnar Guðbjörnsson, Bjarni Thor Kristinsson, Jónas Ingimundarson – Aríur, dúettar, tríó og kvartettar úr óperum
NÓVEMBER 2006
FÖSTUDAGUR 3. NÓVEMBER KL. 20
TÍBRÁ: FIÐLA OG PÍANÓ
Réka Szilvay, Heini Kärkkäinen – Bartók / Beethoven / Messiaen / Grieg
SUNNUDAGUR 5. NÓVEMBER KL. 20
TÍBRÁ: TÍU SELLÓ Í SALNUM
Sellódeild Sinfóníuhljómsveitar Íslands – Fjölbreytt efnisskrá
MÁNUDAGUR 13. NÓVEMBER KL. 20
TÍBRÁ: MOZART MEÐ MIKLÓS Á MÁNUDÖGUM
Miklós Dalmay – Píanósónötur Mozarts nr. 1 til 5 – fyrsti hluti af fjórum
MIÐVIKUDAGUR 15. NÓVEMBER KL. 20
TÍBRÁ: SJOSTAKOVITZ FYRIR PÍANÓ
Elizaveta Kopelman – Prelúdíur og fúgur Sjostakovitz – fyrri hluti
FÖSTUDAGUR 17. NÓVEMBER KL. 20
TÍBRÁ: SJOSTAKOVITZ FYRIR PÍANÓ
Elizaveta Kopelman – Prelúdíur og fúgur Sjostakovitz – síðari hluti
MÁNUDAGUR 20. NÓVEMBER KL. 20
TÍBRÁ: MOZART MEÐ MIKLÓS Á MÁNUDÖGUM
Miklós Dalmay – Píanósónötur Mozarts nr. 6 til 9 – annar hluti af fjórum
MÁNUDAGUR 27. NÓVEMBER KL. 20
TÍBRÁ: MOZART MEÐ MIKLÓS Á MÁNUDÖGUM
Miklós Dalmay – Píanósónötur Mozarts nr. 10 til 13 – þriðji hluti af fjórum
DESEMBER 2006
FÖSTUDAGUR 1. DESEMBER KL. 20
TÍBRÁ: TÓNLIST ÁRNA BJÖRNSSONAR
Sigrún Eðvaldsdóttir, Gunnar Guðbjörnsson, Jónas Ingimundarson
MÁNUDAGUR 4. DESEMBER KL. 20
TÍBRÁ: MOZART MEÐ MIKLÓS Á MÁNUDÖGUM
Miklós Dalmay – Píanósónötur Mozarts nr. 14 til 18 – fjórði hluti af fjórum
FÖSTUDAGUR 8. DESEMBER KL. 20
TÍBRÁ: SÖNGUR OG PÍANÓ
Inessa Galante og Jónas Ingimundarson – Antique- og óperuaríur / rússnesk sönglög
SUNNUDAGUR 10. DESEMBER KL. 16
TÍBRÁ: JÓLATÓNLEIKAR SALARINS
Ólafur Kjartan Sigurðarson, bariton o.fl. – Jólatónlist úr ýmsum áttum
JANÚAR 2007
ÞRIÐJUDAGUR 9. JANÚAR KL. 20
TÍBRÁ: SELLÓTÓNLEIKAR
Sæunn Þorsteinsdóttir - J.S.Bach / Penderecki / Kodaly
LAUGARDAGUR 13. JANÚAR KL. 16
TÍBRÁ: NÝÁRSTÓNLEIKAR SALARINS
Hanna Dóra, Lothar Odinius og Salonhljómsveit Sigurðar Ingva – Vínartónlist
FÖSTUDAGUR 19. JANÚAR KL. 20
TÍBRÁ: FLAUTA OG PÍANÓ
Stefán Höskuldsson, Elisaveta Kopelman – Gaubert / Messiaen / Schubert / Mower
LAUGARDAGUR 27. JANÚAR KL. 16
TÍBRÁ: SÖNGTÓNLEIKAR
Bjarni Thor Kristinsson, Jónas Ingimundarson - Fjölbreytt efnisskrá
FEBRÚAR 2007
MIÐVIKUDAGUR 7. FEBRÚAR KL. 20
TÍBRÁ: SELLÓ OG PÍANÓ
Margrét Árnadóttir, Anna G Guðmundsdóttir - J.S.Bach / Poulenc / Mendelssohn / Brahms
FIMMTUDAGUR 15. FEBRÚAR KL. 20
TÍBRÁ: TEREM KVARTETTINN - Nánar síðar
FÖSTUDAGUR 16. FEBRÚAR KL. 20
TÍBRÁ: SUÐRÆNIR TÓNAR OG KABARETTSTEMNING
Sesselja Kristjánsdóttir, Guðríður St. Sigurðardóttir - Sönglög og kabarettsöngvar
MIÐVIKUDAGUR 28. FEBRÚAR KL. 20
TÍBRÁ: FIÐLA, FLYGILL, FEÐGIN
Elva Rún Kristinsdóttir, Kristinn Örn Kristinsson – HHallgrímsson / Schumann / Bach / Ravel
MARS 2007
ÞRIÐJUDAGUR 6. MARS KL. 20
TÍBRÁ: SÖNGTÓNLEIKAR
Viðar Gunnarsson, Jónas Ingimundarson – Íslensk sönglög og aríur
ÞRIÐJUDAGUR 20. MARS KL. 20
TÍBRÁ: PÍANÓTÓNLEIKAR
Valgerður Andrésdóttir – Vasks / Takemitsu / Mixa / Mozart / Liszt
LAUGARDAGUR 24. MARS KL. 16
TÍBRÁ: HEIMÞRÁ OG ÚTÞRÁ
Hlín Pétursdóttir, Hrefna Eggertsdóttir – Íslensk sönglög og ljóðasöngur
APRÍL 2007
SUNNUDAGUR 1. APRÍL KL. 20
TÍBRÁ: HYPERION TRÍÓIÐ
Oliver Klipp, Katarina Troe, Hagen Schwarzrock – Mozart / Atli Heimir / Beethoven
MIÐVIKUDAGUR 11. APRÍL KL. 20
TÍBRÁ: FRÖNSK LÝRÍK OG LITBRIGÐI
Hallfríður Ólafsdóttir, John Robilette – Poulenc / Chopin / Fauré / Dohnányi / Franck
MAÍ 2007
LAUGARDAGUR 5. MAÍ KL. 16
TÍBRÁ: SKÓLAKÓR KÁRSNESS 30 ÁRA
Skólakór Kársness og Þórunn Björnsdóttir ásamt leynigestum!
SUNNUDAGUR 6. MAÍ KL. 20
TÍBRÁ: SIGFÚS Í LJÚFRI SVEIFLU
Jón Páll Bjarnason, Reynir Sigurðsson, Gunnar Hrafnsson – Sigfús Halldórsson
FIMMTUDAGUR 11. MAÍ KL. 20
TÍBRÁ: HÁTÍÐARTÓNLEIKAR Á AFMÆLI KÓPAVOGS
Víkingur Heiðar Ólafsson - J.S.Bach/ Beethoven / Óskar Axelsson / Brahms / Chopin
Fjörugt Footloose
 |
sjá http://www.tmm.is/default2.asp?strAction=getPublication&intPublId=450
Landslagið og þjóðsagan
 |
| Málverkið eftir Helga Þorgils er á sýningunni. |
Ný sýning í Listasafni Íslands opnuð 8. júlí
Fjallað er um íslenska landslagslist frá upphafi 20. aldar og einnig sýnd verk sem byggja á túlkun þjóðsagna m.a. úr Safni Ásgríms Jónssonar.
Mörg af öndvegisverkum íslenskrar myndlistar frá fyrri hluta 20. aldar eru á sýningunni, m.a. eftir Þórarinn B. Þorláksson, Ásgrím Jónsson, Jón Stefánsson, Jóhannes Kjarval, Guðmund Thorsteinsson, Júlíönu Sveinsdóttur, Kristínu Jónsdóttur og Svein Þórarinsson. Þá eru verk eftir yngri listamenn, sem takast á við landslagið og þjóðsöguna eins og Sigurð Guðmundsson, Magnús Pálsson, Helga Þorgils, Georg Guðna, Hrafnkel Sigurðsson, Magnús Sigurðsson, Sigurð Árna, Halldór Ásgeirsson, Ólaf Elíasson, Eggert Pétursson og Ólöfu Nordal.
Alls eiga 27 listamenn um 95 verk á sýningunni.
ÍSLENSKI SAFNADAGURINN er á sunnudaginn, 9. JÚLÍ. Þá verður leiðsögn um sýninguna kl. 14 í fylgd Rakelar Pétursdóttur safnafræðings .
LEIÐSÖGN Í JÚLÍ: Leiðsögn á ensku þriðjudaga og föstudaga kl. 12.10.
20. ÁGÚST – 24. SEPT. – Leiðsögn þriðjud. og föstud. kl. 12.10
sunnudaga kl. 14.00.
Fjörugt Footloose
 |
| Unnur Ösp leikstjóri – það er pínulítið fyndið hvað Halla Vilhjálmsdóttir er lík henni í hlutverki Evu – bæði í útliti og fasi … |
 |
| Halla og Þorvaldur Davíð – fönguleg ungmenni og fagleg. |
Skemmtileg sýning með boðskap
Ég kom svo græn að þessu verki að ég hef aldrei séð bíómyndina, trúið þið því? Og í fyrsta lagi kom mér á óvart hvað efnið var þrátt fyrir allt í alvöru. Það er alls ekki óhugsandi (amk. í Bandaríkjunum) að vinsæll og öflugur predikari haldi litlum bæ í tilfinningalegum fjötrum. Og myndin sem Jóhann Sigurðarson dró upp af séra Kristófer var furðu sannfærandi miðað við hvað hann fékk skamman tíma til að skapa persónuna.
Séra Kristófer ber mikla sorg og hann hefur kúgað samborgara sína til að taka þátt í henni á vissan hátt. Fyrir einhverjum árum fórst flugvél með fjórum ungmennum úr bænum og þessi ungmenni vill séra Kristófer að bæjarbúar syrgi – um óákveðinn tíma. Sorgin er tjáð með því að í bænum eru ekki haldnar skemmtanir og þar er dans beinlínis bannaður. Seint í verkinu fáum við að vita nánar hvers vegna þetta slys kemur fjölskyldu prestsins svona mikið við, en þá erum við búin að hlusta á Evu dóttur hans (Halla Vilhjálmsdóttir) syngja fallegan söng um sína sorg. Mátti varla á milli sjá hvort þeirra feðgina snart dýpri strengi í brjóstum áheyrenda.
Þegar Aron (Þorvaldur Davíð Kristjánsson) flyst til bæjarins í byrjun sögu og sest í unglingaskólann á staðnum áttar hann sig undir eins á því að ástandið er ekki eðlilegt. Manninum er eðlilegt að dansa – hver einasti villimaður kann það, eins og vitur maður sagði einhvern tíma – og að svipta ungmenni þessari eðlilegu útrás fyrir orku er í hæsta máta óeðlilegt. Aron er sjálfur illa særður í sínu einkalífi og kúgun umhverfisins fer einkar illa í hann. Hann ákveður að fá skólasystkinin með sér í uppreisn og freista þess að fá banninu aflétt, og þegar það tekst ekki takast þeir á í einrúmi, skólastrákurinn og predikarinn. Það var býsna góð sena líka. Svo geta allir giskað á endinn.
Einn kosturinn við sýninguna var því alveg óvænt söguþráðurinn, þótt spinkell sé, og þarna var margt fleira sem gladdi auga og eyra. Dansarnir (Roine Söderlundh) voru svolítið fyrirsjáanlegir en ansi fagmannlega samdir og dansaðir. Freistandi var að elta Selmu Björnsdóttur með augunum þegar hópurinn dansaði, þá varð maður aldrei fyrir vonbrigðum, en Þorvaldur Davíð og Halla voru skínandi góð líka, að ég tali ekki um atvinnudansara eins og Guðmund Elías Knudsen. Leikurinn var ágætur hjá öllum sem skiptu máli, og það ber ekki síst leikstjóranum unga, Unni Ösp Stefánsdóttur, gott vitni. Þorvaldur Davíð er ekta strákur og gaf vel til kynna spennuna innra með Aron, Halla var flott gella en átti líka auðvelt með að sýna fleiri hliðar á Evu. Guðmundur Ingi Þorvaldsson var virkilega subbulegur Toni töffari, kærasti Evu. Guðlaug Elísabet Ólafsdóttir var virðuleg prestsfrú og Jörundur Ragnarsson og Aðalbjörg Árnadóttir voru ágæt í hlutverkum bestu vina söguhetjanna.
Þá er músíkin eftir og hún skiptir auðvitað mestu máli. Fæst lögin kannaðist ég við og fannst ergilegt að ekki skyldi neinar upplýsingar að hafa um þau (hvað þá textana) í prógramminu – nema að Þorvaldur Bjarni Þorvaldsson útsetti þau og var tónlistarstjóri. Hljómsveitin var góð, en nokkuð hávær, því textar Gísla Rúnars voru alveg skínandi góðir þegar maður heyrði þá. En ég gat ekki heyrt að tóntegundin væri of há fyrir þessa söngvara; mér þóttu þeir aldrei “veina sig í gegnum númerin” eins og Súsanna segir, en þar hef ég kannski grætt á að koma þegar söngvararnir höfðu fengið nokkurra daga hvíld. Ekki má gleyma því að það er lenska í poppinu að pína röddina þegar það á við og getur verið rosalega smart. Ekki gott fyrir röddina, auðvitað, en smart. Raddirnar eru vissulega misjafnar og verst þótti mér að Þorvaldur Davíð er ekki eins góður söngvari og ég hefði átt von á, en í kringum hann röðuðu sér sterkir söngvarar þannig að hann var aðallega “öðruvísi”.
Já, það heyrðust miklir píkuskrækir á minni sýningu ekki síður en þeirri sem Súsanna sá, meðal annars frá ungu stúlkunni sem hjá mér sat, fullkomlega í öðrum heimi. Líka mætti kalla þetta innileg fagnaðarlæti. Hvernig væri það? Sýningunni var tekið með kostum og kynjum og áhorfendur sýndu innileg fagnaðarlæti alla leið í gegn …
Dagbók flettarans í byrjun júlí
 |
sjá http://www.tmm.is/default2.asp?strAction=getPublication&intPublId=447