Skáldið og næturgalinn
 |
| Jenný Lind – vildi bara vera vinur Hans Christians |
Jennýjar Lind og Hans Christians Andersens minnst í Salnum
SKÁLDIÐ OG NÆTURGALINN
ÆVINTÝRIÐ UM JENNÝ LIND OG HANS CRISTIAN ANDERSEN
Þriðjudagskvöldið 31. janúar kl. 20 halda þau Sólrún Bragadóttir, sópran og sænski baritonsöngvarinn Thomas Lander ásamt Önnu Guðnýju Guðmundsdóttur píanóleikara söngtónleika í TÍBRÁ tónleikaröðinni í Salnum. Á efnisskránni eru sönglög eftir Josephsson, Berg, Grieg, Lindblad, Mendelssohn, Schumann og aríur og dúettar eftir Haydn, Meyerbeer, Verdi, Bellini og Donizetti.
Á tónleikunum er ævintýrið um sænsku sópransöngkonuna Jenny Lind, sem fékk viðurnefnið Næturgalinn, og danska skáldið H.C.Andersen, fléttað saman með söngvum, aríum og dúettum eftir tónskáld þeirra tíma. Allt er þetta tónlist sem Jenný Lind hafði á sinni efnisskrá og sem gerði hana dáða og virta. Má þar til dæmis nefna hlutverk Amaliu úr óperunni I Masnadieri sem Verdi samdi sérstaklega fyrir hana og einnig Normu eftir Bellini sem jafnframt er hennar best þekkta hlutverk.
Sólrún er í hópi okkar þekktustu söngvara en hefur um árabil starfað erlendis. Hún kemur nú ásamt sænska baritonsöngvaranum Thomas Lander og Önnu Guðnýju Guðmundsdóttur, og saman flytja þau þessa forvitnilegu og spennandi efnisskrá.
Miðaverð: 2.000/1.600 kr
Sími í miðasölu er 5 700 400 NETSALA www.salurinn.is
Miðasala Salarins er opin virka daga kl. 9.00 – 16.00 og klst. fyrir tónleika.
Mozart í tali og tónum
 |
Masterclass í Salnum í Kópavogi
Fréttatilkynning frá Salnum, Tónlistarhúsi Kópavogs
NELITA TRUE Í TÍBRÁ Í SALNUM
MASTERCLASS – WORKSHOP – LECTURE RECITAL
MOZART Í TALI OG TÓNUM
laugard. 4. feb kl. 10 – 14 og sunnud. 5. febrúar kl. 16.00
Helgina 4. og 5. febrúar næstkomandi heldur einn eftirsóttasti fyrirlesari og píanóprófessor Bandaríkjanna, Nelita True, námskeið og tónleika í TÍBRÁ tónleikaröðinni í Salnum í Kópavogi. Á þessu ári verður ljósinu beint að Wolfgang Amadeus Mozart, en hann fæddist í Salzburg árið 1756. Af því tilefni þótti fara vel á því að fá sérfræðing til að spila Mozart og spjalla um hann á TÍBRÁR tónleikum í Salnum. Nelita True á að baki afar glæstan feril sem kennari, konsertpíanisti, fyrirlesari og sem dómari í alþjóðlegum keppnum. Þessi fjölþættu störf hennar hafa borið hana út um allan heim í bókstaflegri merkingu. Svo skemmtilega vill til að hún er af íslenskum ættum, móðurfólkið allt úr Skagafirði.
Eins og áður sagði heldur Nelita True námskeið og fyrirlestur (masterclass og workshop) í Salnum laugardaginn 4. febrúar frá kl. 10.00 til 14.00 og er áheyrn öllum heimil gegn vægu gjaldi, en frítt fyrir alla nemendur sem eru eindregið hvattir til að mæta. Námskeiðið er haldið í samvinnu við EPTA og Listaháskóla Íslands og fer fram á ensku.
Fyrirlesturinn er tvískiptur og hefst á umfjöllun sem ber heitið “A New Look at Old Favorites”, þar sem eftirtalin verk eru til umræðu: Mozart D Minor Fantasy; Bach Two-Part Invention in B-Flat Major; Chopin Nocturne in E Minor, and Debussy First Arabesque”. Kennarar og aðrir áheyrendur eru hvattir til að hafa meðferðis nótur af verkunum. Síðara umfjöllunarefnið nefnist “Freeing Students’ Technique”.
Aðgangseyrir er 1500 kr., létt hressing innifalin og allir velkomnir. Frítt er fyrir nemendur.
Daginn eftir, sunnudaginn 5. febrúar kl. 16 (en ekki kl. 20.00 eins og áður var auglýst) heldur Nelita síðan tónleika í TÍBRÁ í Salnum þar sem hún leikur píanóverk eftir Mozart og Fauré og spjallar um þau (lecture recital).
Miðasala er hafin og er almennt miðaverð 2000 kr. Þátttakendur á námskeiðinu greiða 1600 kr.
Sími í miðasölu er 5 700 400 NETSALA www.salurinn.is
Miðasala Salarins er opin virka daga kl. 9.00 – 16.00 og klst. fyrir tónleika.
Aðalstyrktaraðili Salarins
______________________________________________________________________________
Nánari upplýsingar . . .
UM FLYTJANDANN
Frá því Nelita True þreytti frumraun sína 17 ára gömul með Sinfóníuhljómsveitinni í Chicago í Orchestra Hall og síðar í New York með Juilliard hljómsveitinni í Avery Fisher Hall hefur tónlistarflutningur hennar borið hana til allra helstu borga Vestur- og Austur Evrópu, Indónesíu, Kóreu, Japan, Mexíkó, Íslands, Nýja-Sjálands, Brasilíu, Ástralíu, Kanada, Hong Kong, Singapúr og allra fylkja Bandaríkjanna. Hún var gesta-prófessor við St. Petersburg Conservatory í Rússlandi, þar sem hún bæði kom fram og stjórnaði meistaranámskeiðum og hún hefur farið tólf sinnum til Kína, og haldið tónleika og meistaranámskeið. Hún hefur leikið einleik í franska ríkissjónvarpinu og ástralska ríkisútvarpinu. Síðustu einleikstónleikum hennar, sem fram fóru í Boston, var lýst sem einum af „tíu bestu klassísku tónleikum ársins”.
Nelita True hefur verið meðlimur dómnefndar Alþjóðlegu kínversku píanókeppninnar í Peking, Alþjóðlegu píanókeppni Soffíu drottningar í Osló, Píanókeppni Brasilíu, Horowitz keppninnar í Kiev, Concours de Musique í Kanada, PTNA keppninnar í Tókíó, Lev Vlassenko keppninnar í Ástralíu og Alþjóðlegu píanókeppnum Gina Bachauer og William Kappell í Bandaríkjunum.
Eftir að hún útskriðaðist sem Phi Beta Kappa nemandi frá Háskólanum í Michigan ásamt Helen Titus, fór True í hinn virta Juilliard tónlistarháskóla og var nemandi hjá Sascha Gorodintzki. Síðar hlaut hún DMA gráðu frá Peabody Conservatory. Í París lærði hún hjá Nadiu Boulanger á Fulbright styrk. True er fyrrum heiðursprófessor við Háskólann í Maryland, en nú starfar hún sem prófessor í píanókennslu við Eastman School of Music. Margir nemanda hennar hafa unnið til verðlauna í alþjóðlegum og bandarískum keppnum, þar á meðal 5 fyrstu verðlaun í bandarísku keppnunum MTNA, en slíkt hefur ekki áður hent. Árið 2002 hlaut True afreksverðlaun frá MTNA og sumarið 2005 var hún sæmd Lifetime Achievement Award á ráðsetefnu The National Keyboard Pedagogy Conference í Chicago.
SH útgáfufyrirtækið í Kansas hefur gefið út fjögur myndbönd undir heitinu „Nelita True í Eastman”, þar sem True sést við kennslu og leikur einleik. Myndböndin voru fyrir skömmu sýnd í fimm heimsálfum. Fjöldi greina um Nelitu True hafa verið birtar í virtum tímaritum, svo sem Clavier, Piano Today, The European Piano Teachers´s Journal, auk forsíðugreinar í Keyboard Companion. Viðtal við True birtist í nýjasta heftinu af James Bastien undir heitinu: „Hvernig er árangursríkast að kenna á píanó”, en í greininni er einnig talað við goðsagnir á borð við Rosinu Lhevinne og Adele Marcus. True hefur verið boðið að taka upp yfir 100 verk fyrir Advance, Mark, Educo og Academy útgáfufyrirtækin.
Bókmenntaverðlaun Tómasar Guðmundssonar
 |
Frestur rennur út 1. maí
Bókmenntaverðlaun Tómasar Guðmundssonar 2006
Hér með ítrekar Reykjavíkurborg auglýsingu sína eftir óprentuðu handriti að ljóðabók, frumsömdu á íslensku, til að keppa um Bókmenntaverðlaun Tómasar Guðmundssonar sem verða til úthlutunar á síðari hluta árs 2006.
Verðlaun að upphæð 600 þúsund krónur verða veitt fyrir eitt handrit.
Þriggja manna dómnefnd metur verkin; Árni Sigurjónsson formaður tilnefndur af borgarráði, Þorgerður E. Sigurðardóttir tilnefnd af menningar- og ferðamálaráði Reykjavíkurborgar og Sveinn Yngvi Egilsson tilnefndur af Rithöfundasambandi Íslands.
Útgáfuréttur verðlaunahandrits er í höndum höfundar eða þess forlags sem hann ákveður. Sé dómnefnd á einu máli um að ekkert þeirra verka sem borist hafa fullnægi þeim kröfum sem hún telur að gera verði til verðlaunaverka, má fella verðlaunaafhendingu niður það ár. Handritum sem keppa til verðlaunanna þarf að skila merktum dulnefni, en nafn og heimilisfang fylgi með í lokuðu umslagi.
Handrit berist í síðasta lagi 1. maí 2006.
Utanáskrift:
Bókmenntaverðlaun Tómasar Guðmundssonar b.t. Signýjar Pálsdóttur, skrifstofustjóra menningarmála, Menningar- og ferðamálasviði Reykjavíkurborgar, Vesturgötu 1, 2.hæð, 101 Reykjavík.
Nánari upplýsingar fást á skrifstofu menningarmála s. 590-1520 og 590-1521.
“Dagbók flettarans“
 |
Sjá Á líðandi stund http://www.tmm.is/default2.asp?strAction=getPublication&intPublId=246
“Dagbók flettarans“
 |
Spjall um blaðalestur
Nýr dálkur í Lesbók í gær kom sér einkar vel fyrir mig. Ég hafði verið að æsa mig yfir því að ekki hefði birst dómur í Mogga um frönsku myndina Falinn, en sá í dálkinum “Lesbók mælir með” að það hafði birst umsögn einhvern dag vikunnar. Ég fór að leita í vikubunkanum af Mogga og fann umsögnina (ágæta) í fimmtudagsblaðinu. Þegar ég skoðaði það blað betur sá ég að ég hafði aldrei flett því, sennilega vegna þess að ég hafði verið að skila fyrsta hefti TMM á árinu í umbrot og var svo þjáð af vökum og stressi að ég horfði bara á Notting Hill í sjöunda sinn.
Leit mín að umsögn um Falinn varð til þess að ég las afar uppörvandi viðtal við Ungfrú Heim, Unni Birnu Vilhjálmsdóttur, sem reynist vera svona mikil hestakona. Ættfærir hross eins og gamall Skagfirðingur og saknaði einskis nema hrossanna sinna meðan hún stillti sér upp á verðlaunapalli austur í Kína. Mér finnst þessi stúlka til mikillar prýði.
Ég fann sem sé umsögn um Falinn en ekki hef ég enn séð umsögn í Mogga um Hroka og hleypidóma, nýja bíómynd gerða eftir þeirri sívinsælu sögu Jane Austen. Kannski hefur hún líka farið framhjá mér. Myndin er lífleg og litrík eins og sagan og ábyggilega hægt að horfa á hana að minnsta kosti þrisvar. Það kom umsögn um hana í DV þar sem Bennett-systur eiga hvað eftir annað að “kvænast”. Má benda gagnrýnanda á að það eru karlmenn sem kvænast (eignast konu), konur giftast – nema náttúrlega lesbíur.
Pistill Hallgríms sem ég nefndi í upphafi minnti á hvað maður les óttalega fáar af öllum blaðsíðunum sem berast inn á heimilið. Lesbókina skoða ég þó alltaf vandlega og les mikið í henni, Tímarit Mbl les ég yfirleitt illa – þó leitaði ég uppi viðtalið við Braga Kristjónsson bóksala í því fyrir viku eftir að ég las lofsyrði um það í pistli Vigdísar í DV. Frábært viðtal. Sömuleiðis fínt viðtal Kollu við Kára Stefánsson í Blaðinu í gær. Menningarsíðu eða opnu DV les ég vandlega; henni hefur hrakað nokkuð eftir að Páll Baldvin varð ritstjóri, meira um óunnar fréttatilkynningar; en þær eru þó alltaf á sínum stað, aðgengilegar og nytsamar, ólíkt Morgunblaðinu þar sem erfitt er að vita hvar maður á að leita hlutanna. Í Blaðinu fletti ég alltaf upp á skopmynd Halldórs Baldurssonar; hann er sá besti.
Úr því ég byrjaði á HH get ég sem best endað á honum líka. Ég lauk við Rokland í fyrrinótt og er agndofa af hrifningu. Þetta er bakhliðin á glæpasögunum, sagan sem sýnir hvernig manneskja verður svo viti sínu fjær að hún gengur frá annarri manneskju. Saga sem hefst í gamni, færir sig smám saman yfir í alvöru uns alvaran verður dauðans. Meistaraverk.
Angan, ógn og myndbönd
 |
Pistill um Gabríelu, Caché og Alla liti hafsins, sjá http://www.tmm.is/default2.asp?strAction=getPublication&intPublId=244
Angan, ógn og myndbönd
 |
| Sýning Gabríelu í Hafnarhúsi er dularfull og seiðandi. |
Það fyrsta sem mætir manni, jafnvel áður en gengið er inn í salinn, er lyktin. Sætur ilmurinn af heyi sem flutti mig umsvifalaust upp í Borgarfjörð sumarið 1954. Það var ótrúlega þægilegt. Þessi áfengi ilmur togar mann svo inn í salinn – stóra salinn niðri í Hafnarhúsinu – og þar gefur að líta: sérkennilegar og upphleyptar teikningar í röðum á veggjum sem mann dauðlangar að strjúka og fjögur myndbönd, hvert með sínu efni og eitt fellt inn í heysátuna sem gefur frá sér lyktina. Ofan á þetta kemur tónlistin, seiðandi en óræð og ekki laus við óhugnað.
Þetta margslungna listaverk er eftir Gabríelu Friðriksdóttur, það sama og hún sýndi á Tvíæringnum í Feneyjum í fyrra. Orðlausar sögurnar sem myndböndin segja okkur eru myrkar og dularfullar, minna á eldgamlar þöglar expressjónískar kvikmyndir sem vildu kafa ofan í sálardjúpin og snúa röngunni út á persónum sínum. Ekki hef ég áður enst til að horfa jafnlengi á listræn myndbönd ef undan eru skilin myndbandsverk Steinu Vasulka í Listasafni Íslands árið 2000. Þessar myndir kalla alls konar þjóðsögur og ævintýri fram í hugann og hann tekur á sprett við að tengja saman og spinna í kringum þær.
Ég á eitt eftirlætislistaverk sem ég flý til í huganum þegar ég hef þörf fyrir það, kofa eftir Sigurð Guðmundsson sem var á sýningu í kjallara Norræna hússins fyrir ótalmörgum árum. Hann var tjöruborinn og ég sætti lagi að standa lengi utan í honum, álút með höfuðið á undan búknum, og anda að mér tjörulyktinni. Tjöruanganinni, eins og Tómas dró djúpt ofan í lungu í Vesturbænum forðum. Listaverk Gabríelu tekur nú sess við hlið kofa Sigurðar í minningunni sem annað best lyktandi listaverk sem ég hef upplifað. Farið og njótið.
Þegar ég kom inn í miðasölu Háskólabíós á sunnudagskvöldið var, skömmu fyrir klukkan átta, brá mér í brún. Þar voru langar biðraðir við öll söluop – og þó verið að sýna Alla liti hafsins í Sjónvarpinu. Ég gáði á veggina í kring til að athuga hvort verið væri að frumsýna einhverja stórmyndina með Tom Cruise eða Nicole Kidman og spurði svo tvær stúlkur um tvítugt fyrir framan mig í röðinni: “Vitið þið hvers vegna hér er svona margt fólk?” Þær horfðu á mig svolítið vorkunnlátar og sögðu: “Það er frönsk kvikmyndahátíð.”
Biðraðarfólkið var sem sé langflest að fara á frönsku bíómyndina “Falinn” (Caché) eftir austurríska snillinginn Michael Haneke (sem gerði kvikmyndina um Píanókennarann eftir skáldsögu Elfriede Jelinek fyrir nokkrum árum). Salurinn fylltist, og flestir gestirnir ungt fólk sem ekki fær oft þrá sinni eftir evrópskum gæðabíómyndum fullnægt í kvikmyndahúsum borgarinnar. Mikið vildi ég að þarna hefði einhver verið sem gæti séð til þess að við fáum að sjá svona kvikmyndir í bíó sama árið og þær sigra í Cannes og á öllum sýningum í fáeina daga en ekki bara þrisvar.
“Falinn” er spennumynd en leynir á sér eins og nafnið bendir til. Sá sem er falinn er fyrst og fremst maðurinn sem fylgist úr launsátri með Laurent-hjónunum (Daniel Auteuil og Juliette Binoche), tekur þau upp á myndband og sendir þeim – til að sýna þeim að þau séu undir smásjá. Það tekur hann ekki langan tíma að setja líf þessara prúðu menntamanna algerlega úr skorðum; öryggiskennd okkar er þunn skurn utan um óttann. En falið er líka óþverrabragð í fortíð eiginmannsins sem hann hefur ekki sagt og vill helst ekki segja konu sinni. Og falin er líka víðari skírskotunin til afstöðu vesturvelda til fátækari hluta heimsins, hún er til dæmis sýnd í viðbrögðum Georges Laurent þegar hann heldur að hann hafi gómað hinn falda kvikmyndatökumann. Svar hans er hótun: Ef þú lætur ekki fjölskyldu mína í friði þá færðu það óþvegið. Rosalega spennandi mynd – og sjokkerandi – og fantavel leikin. Vonandi fáum við að sjá margar franskar bíómyndir í sjónvarpi og bíó á frönsku menningarkynningunni á næsta ári.
Annar þáttur Allra lita hafsins var dæmigerður miðjuþáttur í þriggja þátta seríu, tíðindalítill þar til alveg í lokin en dýpkaði persónur sínar og bætti lit í líkið. Þetta er vel gerð spennuþáttaröð og gaman að sjá Reykjavíkurborg standa sig svona vel í hlutverki stórborgar. Nætursenurnar eru flottar. En textinn mætti vera safaríkari og stundum mætti tala hraðar og segja setningar af meira öryggi.
Silja Aðalsteinsdóttir, Viðskiptablaðið 27. jan. 2006
Norrænar myndabækur leggjast í landaflakk
 |
Sýning opnuð í Norræna húsinu í dag
Eftir viku, fimmtudaginn 2. febrúar, verður svo haldin ráðstefna í Norræna húsinu í tengslum við sýninguna. Þangað koma sænsku systurnar Cecilia Davidsson og Helena Davidsson, rithöfundur og myndskreytir, og flytja erindið “Tilda blir till – om et samarbete mellan tekst och bild”. Sigþrúður Gunnarsdóttir útgáfustjóri flytur erindið: “Er allt í plati?”
Dagskráin hefst kl. 14.00 og stendur til ca. 17.00.
Enginn áhugamaður um börn, bækur og barnamenningu ætti að láta þennan viðburð framhjá sér fara!
Mozart-óperan á Íslandi
 |
Dagskrá og sýning í Þjóðmenningarhúsinu
Verið velkomin á opnun sýningarinnar
MÓZART-ÓPERAN Á ÍSLANDI
í bókasal Þjóðmenningarhússins föstudaginn 27. janúar kl. 17
Þess er nú minnst um víða veröld að 250 ár eru liðin frá fæðingu Mozarts þann 27. janúar nk. Þjóðmenningarhúsið hefur tekið höndum saman við Leikminjasafn Íslands um að minnast þessa merka tónskálds með sýningu í bókasal þar sem brugðið upp mynd af sögu Mozart-óperunnar á íslensku leiksviði. Bæði Þjóðleikhúsið og Íslenska óperan hafa flutt helstu óperur Mozarts og verða búningar, myndir og annað efni frá þeim uppfærslum á sýningunni, auk efnis frá sviðsetningum annarra leikhúsa.
Dagskrá við opnun:
Halldór Hauksson fjallar um óperur Mozarts og stöðu hans í óperusögunni
Sveinn Einarsson spjallar um íslenskar uppfærslur á óperum tónskáldsins
Auður Gunnarsdóttir og Ólafur Kjartan Sigurðarson flytja brot úr óperum Mozarts, Jónas Ingimundarson leikur með á píanó
Léttar veitingar.
ÞJÓÐMENNINGARHÚSIÐ
Ef maður þolir ekki að vera listamaður
 |
ætti maður bara að verða bakari
Sjá Á líðandi stund.